ไป๋อี้เหนียนใช้เวลาอาบน้ำนานเป็นพิเศษ
เขาเดินออกจากห้องน้ำพร้อมกลิ่นอายเย็นสดชื่น กำลังเล่นเครื่องสื่อสารอยู่ ไม่รู้ว่าคุยกับใคร
จะเป็น ‘แฟนหนุ่ม’ ที่เซเวียร์พูดถึงหรือเปล่า?
แววตาของชายหนุ่มมืดครึ้มอ่านไม่ออก เด็กสาวจดจ่ออยู่กับสิ่งตรงหน้ามากเกินไป ถึงกับไม่รู้ตัวว่าเขายืนอยู่ข้างหลังมาหลายนาทีแล้ว
ซังหลิงกำลังถอนหายใจด้วยความเสียดาย เงินตั้งมากมายเชียวนะ เธอได้แต่มองมันหลุดรอดจากปลายนิ้วไปต่อหน้าต่อตา
“ดูอะไรอยู่?”
เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้ซังหลิงสะดุ้ง
เธอตอบไปตามสัญชาตญาณว่า “ดูเงินอยู่”
ไป๋อี้เหนียนชะงักงัน
พอพูดจบ ซังหลิงก็รู้ตัวว่าหลุดปากไปแล้ว เธอกระแอมเบา ๆ ก่อนแก้ตัวกลบเกลื่อนว่า “เมื่อกี้มีคนโอนเงินก้อนใหญ่มาให้ฉัน แต่ฉันไม่ได้รับนะ”
ทว่าไป๋อี้เหนียนจับความเสียดายเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียงของเธอได้
เขานั่งลงข้างเตียง ดวงตาดำสนิทฉายแววอารมณ์ที่อ่านไม่ออก ริมฝีปากบางขยับคล้ายจะพูดอะไร แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถามว่าเธอต้องการเงินหรือเปล่า
ผู้หญิงก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกัน
ไป๋อี้เหนียนยื่นมือออกมา “ขอยืมเครื่องสื่อสารหน่อย”
“หืม?” ซังหลิงอึ้งไปเล็กน้อย แต่ก็ยื่นเครื่องสื่อสารให้
เธอเอียงคอ มองเขาอย่างระแวดระวัง “จะทำอะไรน่ะ? ห้ามแอบดูความเป็นส่วนตัวของฉันนะ!”
ต้องรู้ไว้ว่าเซเวียร์กับโนแลนสองคนนั้นเคยแอบดูความเป็นส่วนตัวของเธอมาแล้วหลายครั้ง ในสายตาเธอ ผู้ชายไม่มีใครน่าเชื่อถืออีกต่อไป
ไป๋อี้เหนียนฉุกคิดขึ้นมาว่า บางทีอาจมีคนอื่นแอบดูความเป็นส่วนตัวของเธอมาก่อนก็ได้