สำหรับสุราที่ซังหลิงส่งให้ เยี่ยนชิงเยว่ย่อมไม่ปฏิเสธ
หลังดื่มสุรา ใบหน้าของเขาก็แต้มสีแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เขายกมือกดหว่างคิ้ว หางตาเหลือบมองตำแหน่งที่เนี่ยเสวียนเฟิงนั่งอยู่เมื่อครู่ ยังไม่กลับมาอีกหรือ?
จากที่เยี่ยนชิงเยว่สืบมา เนี่ยเสวียนเฟิงเป็นคนหัวแข็งเอาแต่ใจ มีชื่อเสียงเรื่องความไม่เอาไหนในเมืองหลวง คืนนี้เขาต้องก่อเรื่องแน่
แต่ทำไมหัวถึงมึนขนาดนี้?
เยี่ยนชิงเยว่ไม่ใช่คนโง่ เขาหันขวับไปด้วยความตกใจ ก่อนหมดสติ ดวงตาจิ้งจอกคู่งามคู่นั้นก็ประทับลึกลงในความทรงจำ
ฮ่องเต้หมดสติลงกะทันหันในงานฉลองครบเดือนขององค์ชายใหญ่ เหล่าขุนนางแตกตื่นไปทั่ว
เป็นเรื่องเหนือความคาดหมาย แต่ก็ไม่ถึงกับคาดไม่ถึง
เพราะตั้งแต่ตอนที่เยี่ยนชิงเยว่ยังเป็นองค์รัชทายาท เขาก็อ่อนแอเจ็บป่วยอยู่เสมอ เหล่าขุนนางรู้แก่ใจว่าเขาไม่ใช่คนอายุยืน
แต่...
พอฮ่องเต้ล้มลง แคว้นต้าเยี่ยนก็ไร้ผู้นำแล้ว!
เนี่ยเสวียนเฟิงหลบอยู่ในตำหนักคุนหนิง นอนแผ่หลาบนตั่งหงส์อย่างไม่ทุกข์ร้อน เบื่อจนเริ่มนับเลข
“หัวของเยี่ยนชิงเยว่หนึ่งหัว หัวของเยี่ยนชิงเยว่สองหัว... หัวของเยี่ยนชิงเยว่สาม...”
เนี่ยเสวียนเฟิงผุดลุกขึ้นนั่งทันที
ทำไมยังไม่กลับมาอีก หรือว่าจะไม่กลับมาแล้ว?!
คนที่เขาทิ้งไว้ไม่ได้เอาคำพูดของเขาไปบอกอิ๋นตานกับตู้รั่วสองสาวใช้หรือไง?
ขอแค่พวกนางรู้ ซังหลิงก็ต้องรู้แน่
เนี่ยเสวียนเฟิงกัดฟันกรอด ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนอีกครั้ง
ได้ ไม่กลับก็ไม่กลับ คืนนี้เขาจะลองนอนบนตั่งหงส์ของฮองเฮาดูสักหน่อย ว่ามันต่างจากเตียงธรรมดาตรงไหน