แค่หายใจ พวกเขากลับหาว่าฉันแพรวพราว

ตอนที่ 427 ตอนพิเศษ · กระทู้สนทนา · เจียงเชียนอวี่ (มโนถึงขั้นตาย)

6 นาที· 1.5K คำ

“ตอนนี้ขอเชิญผู้สร้างสรรค์ผลงานทรงคุณค่าประจำปี นักวาดการ์ตูนที่ครองอันดับหนึ่งติดต่อกันห้าปี ซังอวี๋เฟยหว่าน!”

“ไปเถอะ”

โจวจ้านกุมมือเธอเบา ๆ รอยยิ้มแต้มใบหน้า พลางมองส่งเธอก้าวขึ้นเวที

กล้องจับภาพซังหลิง และติดภาพร่างของเขาไปครึ่งตัว

แต่ในเวลานี้ ไม่มีใครสนใจเลยว่าเขาเป็นใคร

คอมเมนต์ในห้องไลฟ์ที่ไหลพรั่งพรูอยู่พลันเงียบลงหนึ่งวินาที

ราวกับกาลเวลาถูกกดปุ่มหยุดไว้

ไม่มีหน้ากากใด ๆ หญิงสาวเผยรอยยิ้มตรงมุมปาก เส้นผมยาวสลวยชวนหลงใหล ผิวขาวผ่องราวหิมะ

ชุดแดงขับให้เธอดูเย้ายวนเป็นพิเศษ ราวกับดอกบัวแดงที่ผลิบานจากห้วงปรารถนา ยากจะหาถ้อยคำใดมาพรรณนา

แม้พิธีกรจะทักทายซังหลิงไว้แล้วตอนอยู่หลังเวที แต่เมื่อได้พบเธอบนเวทีในเวลานี้ ภายใต้แสงไฟที่ปรับแต่งมาอย่างตั้งใจ เขาก็ยังอดเหม่อลอยไปชั่วขณะไม่ได้ เมื่อเห็นหญิงสาวงดงามจนดูไม่เหมือนคนจริง

ซังหลิงเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน ความคิดของเขาจึงกลับคืนมา

ซังหลิงมองกล้องแล้วค่อย ๆ เอ่ยขึ้น

ดวงตาเรียวหางจิ้งจอกพราวแสงอ่อนหวาน แม้มีเลนส์กล้องกั้นกลาง ก็ยังชวนให้ใจผู้คนสั่นไหว

ทำให้ใครต่อใครเคลิบเคลิ้ม

“สวัสดีทุกคน ฉันคือซังอวี๋เฟยหว่าน”

……

แพลตฟอร์มหนังสือแห่งหนึ่ง

หัวข้อกระทู้: 【เทพแท้จริงมาเยือน!】

เมื่ออยู่ต่อหน้าความงาม พรสวรรค์ก็เป็นเพียงข้อดีที่แม่คนสวยเห็นว่าสำคัญน้อยที่สุด

【ชูธงซังอวี๋เฟยหว่านให้สูงเข้าไว้!!】

【ซังอวี๋เฟยหว่าน คุณภรรยาที่ฟ้าลิขิตมาให้ฉัน!】

【ทำไมถึงมีคนที่สวยขนาดนี้ สวยมาก สวยที่สุด สวยแล้วก็ยังเก่งขนาดนั้น พระเจ้าปิดหน้าต่างบานไหนให้เธอกันนะ!】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป