แม่สื่อหลิวเพิ่งเอ่ยปาก คุณย่าฉินก็ปฏิเสธทันควัน
สีหน้าของเธอชวนพูดไม่ออก
“บ้านเฉินคิดอะไรอยู่? เรื่องเลว ๆ ที่เฉินอวี้จู๋ทำแพร่ไปทั่วทั้งหมู่บ้านแล้ว ยังกล้าเอ่ยปากแบบนี้ได้ยังไง?”
ไม่ต้องคิด คุณย่าฉินก็เดาได้ว่าแม่สื่อหลิวต้องได้รับผลประโยชน์มาแน่
แม่สื่อหลิวถูกคุณย่าฉินด่ากราดจนหน้าเจื่อน
เธอถูมือไปมา “ก็... ก็ฉันเห็นว่าฉินจื้ออายุถึงวัยแต่งงานแล้ว ถึงเวลาหาคู่สักที คุณย่าทวด ถ้าคิดว่าไม่ได้ก็ช่างเถอะ อย่าเพิ่งโมโหเลย...”
“หึ ๆ ฉินจื้อบ้านฉันไม่มีพ่อไม่มีแม่ ฟังดูแล้วเงื่อนไขก็แย่จริง แต่ก่อนเธอจะมา อย่างน้อยก็น่าจะสืบเรื่องความสามารถของฉินจื้อบ้านฉันให้ดีก่อน ถ้าเขาอยากหาคู่จริง ๆ ก็ไม่มีทางเป็นเฉินอวี้จู๋หรอก! พูดตามตรงนะ เธอเป็นคนแรกที่กล้ามาถึงบ้านฉัน แล้วจะจับคู่ผู้หญิงที่มีแต่ข้อเสียให้ฉินจื้อ”
คุณย่าฉินไม่ชอบพูดจาร้ายกาจใส่ผู้หญิง แต่เฉินอวี้จู๋คนนั้นไม่ใช่คนดีอะไรเลย
ถ้าฉินจื้อกล้าแต่งกับเธอจริง ๆ คุณย่าก็กล้าเอาเชือกป่านไปผูกคอตาย
แม่สื่อหลิวถูกด่าเสียจนต้องกลับไปอย่างหงอย ๆ
พอเลี้ยวไปถึงบ้านเฉิน เธอก็เอาความขุ่นเคืองไประบายใส่แม่ของเฉินอวี้จู๋
“พวกเธอคิดอะไรกันอยู่! ฉันบอกแล้วว่าไม่ได้ ๆ เธอก็ยังบังคับให้ฉันลองดู ตอนนี้เป็นยังไงล่ะ ฉันโดนด่าซะยับ...”
หลังกำแพง เฉินอวี้จู๋ได้ยินถ้อยคำเชือดเฉือนของแม่สื่อหลิว
“ถ้าถามฉันนะ ผู้หญิงบ้านเธอจะจับคู่กับเขาก็เหมือนคางคกอยากกินเนื้อหงส์ เพ้อฝันไปเอง!”