ความรู้สึกแปลกใหม่ระลอกแล้วระลอกเล่าถาโถมไปทั่วร่าง ซังหลิงซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม สั่นเทาไม่หยุด
อุณหภูมิในห้องกำลังพอดี แต่เธอกลับเหงื่อท่วมกาย
ผิวพรรณของหญิงสาวเนียนนุ่ม ยิ่งกว่าหยกมันแพะยังมีความชุ่มชื้นอ่อนละมุนเพิ่มขึ้นมาอีก แตะต้องแล้วก็ไม่อยากถอนมือออก
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของสาวงาม แววตาของโม่จั๋วฮวาก็ยิ่งมืดมน เพราะท่าทีเช่นนี้ของเธอเป็นสิ่งที่เขาทำให้เกิดขึ้น
「หลิงหลิง…ที่รัก…」
เสียงของโม่จั๋วฮวาแหบพร่าและหลงใหล ถ้อยคำหวานเลี่ยนที่เมื่อก่อนเขาเคยดูแคลน ตอนนี้กลับหลุดปากออกมาได้โดยไม่ต้องคิด
ซังหลิงเผยเปลือกตาที่ชื้นวาว ดวงตาคู่งามเต็มไปด้วยประกายน้ำพร่างพราว
ชวนให้คนถลำลึกลงไป
ตอนนี้โม่จั๋วฮวาเองก็ทรมานไม่แพ้กัน เส้นเลือดตรงขมับเต้นตุบ ๆ เขาใช้เขี้ยวคมงับเนื้อบริเวณไหล่ของหญิงสาวแล้วขบกัดเบา ๆ ราวกับกลิ่นหอมเข้มข้นแผ่ซ่านออกมาจากใต้ผิวเนื้อ
กลิ่นนั้นทำให้สติของเขาพลันพร่าเลือน
อยากครอบครองให้มากกว่านี้
ขณะที่กำลังจะสัมผัสจุดต้องห้าม—
ไหล่ของซังหลิงสั่นสะท้านอย่างแรง สติกลับคืนมาเล็กน้อยในฉับพลัน 「ไม่ได้…จั๋วฮวา…」
สิ้นเสียง ซังหลิงก็อดสูดปากไม่ได้
ชายหนุ่มราวกับระบายอารมณ์ เขากัดไหล่เธอเข้าเต็มคำ
「ทำไมถึงไม่ได้ล่ะ?」
แววปรารถนาในดวงตาดอกท้อแทบเอ่อล้น หางตาแต้มสีแดงระเรื่อ
ซังหลิงเอ่ยเสียงสั่น มือเล็กชื้นเหงื่อกดมือชายหนุ่มไว้แน่น เส้นเลือดบนหลังมือปูดนูนและเต้นตุบ ๆ
「ฉัน…ฉันยังไม่พร้อม…」
อากาศพลันเงียบงันไปชั่วขณะ
โม่จั๋วฮวานิ่งไปเล็กน้อย เขาหลุบตาลง น้ำเสียงแหบพร่า 「เป็นเพราะเจียงเชียนอวี่หรือเปล่า?」