ซังหลิงมองนักเรียนที่หมดสติถูกพาตัวไป แล้วถามไป๋อี้เหนียนว่าแบบนี้โหดร้ายเกินไปหรือเปล่า
ชะตากรรมเดียวที่รอเขาอยู่คือถูกไล่ออกจากสถาบัน
ฝ่ามือใหญ่ของไป๋อี้เหนียนประคองไหล่เธออย่างอ่อนโยน คอยปกป้องเธอขณะเดินไปข้างหน้า น้ำเสียงเรียบเฉย “เพราะอย่างนี้ ถึงยิ่งควรทำแบบนี้”
“คุณหมายถึง...ฆ่าไก่ให้ลิงดูเหรอ?” ซังหลิงเพิ่งเข้าใจ
“ฉลาดมาก” ไป๋อี้เหนียนยิ้มพลางขยี้ศีรษะเธอเบา ๆ กลบเกลื่อนความกังวลวูบหนึ่งในดวงตา
ซังหลิงเป็นที่สะดุดตาเกินไป หลังละครเวทีครั้งนี้ ชื่อเสียงของเธอก็แพร่ออกไปนอกสถาบัน จนโด่งดังไปทั่วสตาร์เน็ต
ความสนใจที่มากเกินไปนำพามาให้เธอ ไม่ได้มีเพียงความหลงใหล แต่ยังมีอันตรายที่ซ่อนเร้นอยู่ด้วย
-
เรื่องที่ซังหลิงถูกลอบทำร้ายร้ายแรงมาก แม้เธอจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ก็เป็นเพราะตอนนั้นไป๋อี้เหนียนอยู่ตรงนั้นพอดี อีกทั้งพฤติกรรมเช่นนี้ก็ไม่ควรได้รับการส่งเสริม หลังจากเหล่าผู้บริหารประชุมกันจึงมีมติไล่นักเรียนคนนั้นออกและไม่รับกลับเข้าทำงานอีกตลอดไป พร้อมประกาศข่าวนี้ผ่านบัญชีสื่อทุกช่องทางของสถาบัน
หลังเรื่องนี้แพร่ออกไป หลายคนก็เห็นใจซังหลิง แน่นอนว่าอีกหลายคนกลับคิดว่าสถาบันทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ และเชื่อว่าการลงโทษรุนแรงขนาดนี้ต้องเป็นเพราะไป๋อี้เหนียนสั่งการแน่ ๆ
แต่สำหรับซังหลิงแล้ว เรื่องนี้ก็มีข้อดีมากกว่าข้อเสีย อย่างน้อยคนที่คอยก่อกวนเธอก็ลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด
เวลาหลังจากนั้นผ่านไปอย่างเรียบง่ายและรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ถึงปลายภาคเรียน