หลินเย่มองต้นไม้ที่หักโค่นอยู่ไกล ๆ ในใจรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย
เขาถึงขั้นไม่กล้าใช้วิชากระบี่พัดใบไม้ที่ได้จากการเปลี่ยนอาชีพเป็นนักยุทธ์ด้วยซ้ำ!
เขาแค่เหวี่ยงดาบไปทางเหลย์เจิ้นอย่างส่ง ๆ
พลังกระบี่ที่ติดมากับ【รุ้งขาวพาดฟ้า】พุ่งออกจากคมดาบ
นี่ห่างไกลจากการใช้พลังเต็มที่ของเขามาก ถึงขั้นออกแรงไปไม่ถึงสี่ส่วนด้วยซ้ำ
แต่พลังทำลายล้างจากการโจมตีส่ง ๆ เพียงครั้งเดียวก็ยังน่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน
เหลย์เจิ้นจ้องหลินเย่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง “นี่มัน... พลังกระบี่หรือ?!”
“นายเพิ่งเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 1 ไม่ใช่หรือไง?!”
เสียงของเหลย์เจิ้นไม่ดังนัก แต่กลับดังก้องไปทั่วสนามอย่างชัดเจน
เหล่าผู้เข้าค่ายที่ยืนดูอยู่พากันฮือฮาขึ้นมาทันที
พลังกระบี่!
นี่คือทักษะที่ผู้มีอาชีพสายนักรบจะมีได้ก็ต่อเมื่อระดับถึงหมุนเวียนครั้งที่ 4 ปลดล็อกทักษะเฉพาะตัวแบบพาสซีฟ และทำให้พลังต่อสู้ระเบิดออกมาได้เท่านั้น
นับตั้งแต่หมุนเวียนครั้งที่ 4 เป็นต้นไป นักรบจึงจะหลุดพ้นจากสถานการณ์น่าอึดอัดที่โจมตีระยะไกลได้ไม่ถนัด และมักถูกคู่ต่อสู้คอยถ่วงเวลาเล่นงาน
มือใหม่ที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพครั้งที่ 1 จะมีพลังกระบี่ได้อย่างไรกัน!
เหลย์เจิ้นขมวดคิ้ว จ้องมองร่องลึกบนพื้น “ไม่สิ ดูเหมือนนี่จะไม่ใช่พลังกระบี่ล้วน ๆ...”
ขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหูเขาอย่างกะทันหัน มีเพียงเหลย์เจิ้นเท่านั้นที่ได้ยิน
“เป็นพลังพิเศษที่เกี่ยวข้องกับพลังจิต”
นั่นคือเสียงของชินว่านซาน
เหลย์เจิ้นพลันเข้าใจขึ้นมา
เขาหันไปมองชินว่านซานที่อยู่ทางเต็นท์ใหญ่ แล้วเอ่ยเสียงเบา “ขอบคุณคุณปู่ชินที่ช่วยไขข้อข้องใจ”
เมื่อหันกลับมามองหลินเย่อีกครั้ง ความตื่นตะลึงในใจของเหลย์เจิ้นไม่เพียงไม่ลดลง กลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น