เพิ่งกลับเข้าแถวมาได้ครู่ สิ่งที่รออยู่ก็เปลี่ยนรสชาติเป็นแบบอื่นซะแล้ว
ครูฝึกประกาศหน้าตายว่าจะฝึกท่านั่งยองๆ ครึ่งชั่วโมง ใครจะคัดค้านก็ยื่นได้ แต่ถ้าเหตุผลไม่ผ่าน เพิ่มเวลาให้อีกเลย
ทุกคนเลยโกรธในใจแต่กล้าบ่นไม่ได้ ต่างยอมจำนนนั่งยองลงไปพร้อมหน้า
“พอมีคนเป็นลมเมื่อไร คุณถึงจะสงบซะที……” อันจิ่วได้ยินเสียงบ่นพึมพำเบามากของส้มจี๊ดที่อยู่ข้างหลัง
ก็จริง วันนี้ร้อนจี๊ดจ๊าด ดวงอาทิตย์เฉียดฉาดส่องตรงยิ่งกว่าเครื่องย่างไก่ ทั้งที่ที่ครูฝึกเลือกมานี่ชงักเลย
อันจิ่วเงยหน้ามองแถวหน้าๆ ไกลตัวออกไปนิด เห็นถังอีโยวนั่งยองตัวตรงเป๊ะ สวมแว่นกรอบเข้าไปแล้ว สายตาจ้องมั่นไปข้างหน้า
โอ๋… ที่แรกตาแชะเพราะสายตาสั้นนี่เอง เธอมองอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจยอมรับข้อมูลจากไฟล์ประวัติ
ร่างเดิม หยวนอันจิ่ว อายุ 18
สอบเข้าเอกการแสดงของสถาบันการละครตู้ตี้ได้อันดับ 14 ของประเทศ สดๆ ร้อนๆ เพิ่งเป็นเด็กใหม่ปีหนึ่งของสถาบัน
ส่วนถังอีโยว ก็เป็นอย่างที่อันจิ่วคาดไว้จริง ๆ เขาคือเป้าภารกิจของรอบนี้ และอายุเท่ากัน 18
ตอนอายุ 7 ขวบ เขาถูกนักล่าดาวเห็นความสามารถในเวทีแข่งเต้นรำของเมือง จากนั้นจึงเข้าสังกัดบริษัทบอยแบนด์เก่าแก่สายปั้นดาวตั้งแต่เด็กชื่อ “ฟอโต้ซินเทซิส”
ตอนนั้นฟอโต้ซินเทซิสกำลังเพลิดเพลินกับความรุ่งเรืองสุดปุยจากความสำเร็จของวงแรก ความทะเยอทะยานในการปั้นวงที่สองจึงพุ่งสูงลิ่ว
“โครงการเปิดตัวเด็กฝึกเจิงหรง” จึงถือกำเนิดขึ้น
แผนนี้วางยาวถึงเจ็ดปี เพื่อให้แฟนคลับได้ร่วมเดินทางกับไอดอลตั้งแต่วันแรกจนถึงวันที่สร้างชื่อ
ได้เห็นเขาโตจากเด็กน้อยที่ยังงง ๆ เป็นเด็กชายวัยแรกรุ่น แล้วค่อย ๆ แปลงร่างเป็นหนุ่มใหญ่ที่เชี่ยวชาญทีละขั้น