“น้องสาวว่าง่ายดีนะ ตาเฒ่าเหอมีวาสนาจริง ๆ ฉันเองก็อยากมีลูกสาวแบบนั้นบ้างในอนาคต” เฉินเทียนถอนหายใจอยู่ข้าง ๆ
กินข้าวเสร็จ ทั้งสองก็กลับอพาร์ตเมนต์ไปพักกลางวัน
การฝึกซ้อมช่วงบ่ายวันนี้น้อยกว่าตอนเช้าเล็กน้อย แต่เน้นเฉพาะทางมากขึ้น นอกจากนั้นยังจัดให้ฝึกในสระทวนกระแสน้ำด้วย
ถ้าไม่บังคับให้ปิดเครื่องพัก ก็คงไม่มีแรงเหลือแล้ว
“ว่าง่ายดี” เจียงสืออวี่ค่อย ๆ เคี้ยวคำสองคำนั้น
เฉินเทียนมองอย่างสงสัย “ทำไม ฟังจากน้ำเสียงแล้วนายไม่คิดแบบนั้นเหรอ? เธอไปทำอะไรให้นายไม่พอใจหรือไง?”
“ฉันยังไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย” เจียงสืออวี่ตอบอย่างไม่ใส่ใจ
เขาเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ก่อนหันกลับมามองเฉินเทียน “แค่รู้สึกว่าเธอแปลก ๆ นิดหน่อย”
“แปลกตรงไหน ถ้าจะบอกว่าแปลกตรงที่สวย ฉันจะฆ่านายซะ” เฉินเทียนเดินตามมา
เจียงสืออวี่ยกคิ้วอย่างประหลาดใจ “ฉันดูบ้านนอกขนาดนั้นในสายตานายเลยเหรอ?”
“ไม่ใช่บ้านนอก แต่เป็นคนชั่ว แบบที่ขอแค่ฆ่าศัตรูได้แปดร้อย ก็ยอมทำตัวเองเจ็บพันหนึ่ง”
เฉินเทียนชูนิ้วกลางใส่เขา “เผื่อนายตั้งใจใช้มุกจีบสาวเชย ๆ มาทำให้ฉันขนลุกก็ได้ นายก็ใช่ว่าไม่เคยทำ”
เจียงสืออวี่คนนี้น่ะ เป็นคนดีจริง ๆ ถึงเฉินเทียนจะไม่เคยพูดเรื่องนี้กับเจ้าตัว เพราะกลัวจะโดนสวนกลับมาว่า “ไสหัวไป ฉันไม่เอาผู้ชายด้วยกันหรอก”
แต่เขาคิดอย่างนั้นจากใจจริง
ไม่ต้องพูดถึงอำนาจเหนือชั้นในวงการว่ายน้ำที่ทำให้พวกเขาพลอยภูมิใจไปด้วย แค่เห็นพวกฝรั่งผิวขาวโมโหจนแทบคลั่งแต่ก็จัดการเขาไม่ได้ แค่นี้ก็สะใจสุด ๆ แล้ว