ออกมาจากสตูดิโอเต้น อารมณ์ของซวีอังต่ำต้อยจนแทบจะถึงพื้น
ตอนแรกที่รุ่งเรืองนักรบหนุ่มไร้ความกลัวนั้นจริง แต่เล่นไม่ผ่านสิงโตก็จริงเหมือนกัน ผ้าเช็ดตัวชุดนั้นท้ายสุดช่างเป็นหมัดล้ำกระสุนซะจริง ๆ
อันจิ่วไม่พูดอะไรมาก เป้าหมายของเธอคือทำให้ซวีอังกดอิ้งจิ่วลงไป ดังนั้นซวีอังเองอย่างน้อยก็ต้องมีไฟใจต่อสู้
ไม่งั้นแม้เธอจะเหนื่อยแค่ไหน ถ้าตัวซวีอังเองไม่สู้ ก็เท่ากับหมดอนาคต
ส่วนอิ้งจิ่ว ก็ดูเหมือนจะไม่ได้พอใจน้องใหม่คนนี้เฉยเฉยอยู่นี่
พอเธอทำตัวใจกว้างกับซวีอังมากขึ้นอีกหน่อย เขาก็จะมีอาการอารมณ์ปั่น
แม้อาการนั้นจะเหมือนลูกหัวปีที่ถูกกดดันมาตลอดในบ้าน แล้วจู่ ๆ เห็นพ่อแม่ยิ้มให้ลูกคนที่สอง แล้วเกิดความรู้สึกถูกแย่งความรักไปก็ตาม
แต่ขอแค่เกิดความรู้สึกไม่เป็นธรรมกับความหงอยเหงา ก็ถือว่าดีแล้ว
……
บ่ายวันรุ่งขึ้น ในห้องแต่งหน้า
คนอวดผ้า ซวีอังเปลี่ยนไปสนิท
อันจิ่วยกมือเขี่ยหน้าม้าข้างหน้าผากให้มันมาปิดดวงตาเขาลงนิดหน่อย
"พอถึงช่วงแนะนำตัว ขอเน้นที่สำคัญไว้ ถ้าเกร็งไป อย่าพูดดีกว่าไปพูดผิด" เธอกำชับ
ซวีอังรับคำอย่างว่าง่าย
สิ่งสำคัญที่สุดคือชื่อกับขอคำสั่งกดติดตาม เข้ากลุ่มแฟนคลับ
"อย่าเครียด ตั๋วหมุนวงเว็บฉันจัดการให้แล้ว" อันจิ่วเห็นเขาตึงเครียดมากจึงพูด
นี่คือกติกาสามัญที่สังหรณ์ใจกันในวงการไลฟ์
ตั๋วหมุนวงเว็บก็คือ จัดคนไปทิ้งของในห้องไลฟ์ที่กำหนด เงินต้องโอนคืนสิบเอี้ยดเป็นการส่วนตัว