เสียงเคาะประตูห้องทำการของอันจิ่วดังขึ้น เธอวางแก้วอเมริกาโน่เย็นลงแล้วตะโกนว่า “เข้ามา”
แต่คนที่เดินเข้ามาไม่ใช่เด็กหนุ่มที่ชื่อซวีอังเมื่อวาน
หากคือตัวละครภารกิจตัวจริง เยิ่งซี่
เยิ่งซี่หน้าตาหล่อเหลามาก นี่อาจเป็นที่มาของข่าวลือที่ว่าหลินอานจิ่วนิยมหน้าคนสวยก็เป็นได้
ผมสั้นสีดำ หน้าม้าประบ่ายยาวเล็กน้อย ตอนนี้เขากวาดมันขึ้นหลังเผยหน้าผากออกมา
“พี่สาว” เขาเรียกเธอ ดวงตาสีอำพันอ่อนโค้งเป็นรูพระจันทร์ยามยิ้ม เผยให้เห็นเขี้ยวเล็ก ๆ แหลม ๆ ที่แก้มข้างซ้าย
อันจิ่วเงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วพูดอย่างสุภาพ “เยิ่งซี่”
เมื่อได้ยินคำเรียกนี้ อิ่งซูก็เดาได้ว่าเธอยังโกรธอยู่ แต่รอยยิ้มบนใบหน้าไม่เปลี่ยนเลยแม้แต่นิดเดียว กลับยิ่งยื่นหน้าเข้ามาใกล้โต๊ะเธอ
ไม่ทันให้เธอได้เปิดปาก เขาก็ส่งกล่องของขวัญมาให้อย่างภาคภูมิ “กำไลข้อมือรุ่นใหม่ล่าสุดของการ์เทียร์ พี่สาวอดทอนอารมณ์หน่อยนะ”
อันจิ่วรับมาเปิดดูด้วยความสนใจ ก็ยังเป็นซีรีส์ LOVE เดิม คงราวห้าหมื่นบาท
เห็นว่าเธอรับแล้ว มุมปากของอิ่งซูยิ้มลึกขึ้นอีก
“สีโรสโกลด์ เข้ากับผิวพี่สาวเจ้าของเจ้าค่ะ”
น้ำเสียงเชื่อฟัง แววตาที่มองเธอเต็มไปด้วยความพยายามเอาใจในจังหวะที่พอดีเป๊ะ
“ตอนนั้นที่ทะเลาะกับพี่สาว ผมรู้สึกผิดมาโดยตลอด เลยเลือกของขวัญมาเป็นของขอโทษครับ”
อันจิ่วเงยหน้ามองเขา อีกฝ่ายรู้ตัวว่าถูกมองจึงขยิบตาให้ ยังดูน่ารำคาญแบบขี้เล่นอยู่อีก
มาเต็มทั้งเงินและหนุ่มหล่อแบบนี้ ถือว่าจริงใจจริงเต็มเปี่ยมจริง ๆ
แค่ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องแสดงหรือเปล่า