หยุนซูงอนิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ณ เบื้องลึกของดวงตา ระลอกคลื่นสีทองอ่อนแผ่กระจายอย่างเงียบงัน
นั่นคือสัญญาณของการเปิดใช้ “เนตรธรรมอธรรม”
เมื่อเนตรคู่นี้เบิกขึ้น ศีรษะของฝูงชนเบื้องล่างก็ปรากฏภาพมายาลอยเด่นขึ้นราวกับโคมเวียน กรรมดีกรรมชั่ว ผลบุญผลบาป กระจ่างชัดทุกอณู
นางมองเห็นเจ้าของร้านข้าวที่ชอบเอาเปรียบ ตามปกติมักโกงตาชั่ง พอยามทุพภิกขภัยกลับไม่ขี้เหนียว ข้าวสารเมล็ดเดียวก็ไม่ขาด นางยังเห็นหญิงปากมากที่ชอบซุบซิบนินทาชาวบ้าน แอบยื่นขนมปังแป้งหยาบครึ่งก้อนให้ขอทานข้างทาง และยังเห็นชาวนาผู้ซื่อสัตย์ที่ถูกโลกบีบให้ยกจอบขึ้นทำร้ายคน…
สรรพชีวิตทั้งหลาย ขาวดำถักทอ ดีชั่วคู่เคียง
ไม่มีดีบริสุทธิ์ ไม่มีชั่วล้วน ล้วนแต่ดิ้นรนอยู่ในตมเพื่อเอาชีวิตรอด
หยุนซูเลื่อนสายตากลับ แสงแดงในดวงตาหายวับ
ก่อนหน้านี้นางรู้สึกเสมอว่าตนโชคไม่ดี
บัดนี้เมื่อหวนคิด การที่ได้เกิดในแผ่นดินฮว่าเซี่ยแห่งศตวรรษที่ 21 นั้น แท้จริงก็เหมือนถูกสวรรค์ลิขิตมาแต่แรก
เพราะนอกแผ่นดินฮว่าเซี่ย ผู้คนมากมายแค่เพียงการมีชีวิตอยู่ก็ยังเป็นฝันเฟื่องที่ยากเอื้อม
“วันนี้ข้า ณ สวรรค์ชั้นเก้าได้พบเทพแห่งการเกษตรโดยบังเอิญ เทพแห่งการเกษตรเวทนาผู้คนบนโลกที่เพาะปลูกอย่างยากเข็ญ จึงฝากข้านำพืชสิ่งหนึ่งลงมายังโลกมนุษย์”
หยุนซูพลิกแขนเสื้อ
สิ่งของกลมมน ขนาดเท่ากำปั้น เปลือกสีม่วงแดงก็ปรากฏนิ่งสนิทบนฝ่ามือเงางามของนาง
มันเทศ
จะว่าให้ถูกคือ มันเทศหัวหนึ่งที่รูปทรงดีเยี่ยม ผิวเรียบลื่น ราวกับเพิ่งขุดขึ้นมาจากดิน
ผู้อพยพ ณ ที่นั้นไม่รู้จักมันเทศ
พวกเขาเห็นเพียง ในฝ่ามือของเทพธิดาปรากฏสิ่งประหลาดที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน
รูปร่างราวกับหินประหลาด สีสันเหมือนหยดเลือด
“นี่คือพันธุ์ศักดิ์สิทธิ์ นามว่ามันเทศ” เทพธิดายกฝ่ามือขึ้นสูงอีกเล็กน้อย ให้ทุกคนได้มองเห็นอย่างชัดเจน