เฉียนเฉี่ยนทำให้คนโกรธจนแทบระเบิด
จักรพรรดิเฉียนคิดว่าเฉียนเฉี่ยนโกรธจริง ๆ จึงยอมลดตัวลง ละทิ้งความสง่าของฮ่องเต้เพื่อจะได้ปลอบโยนนาง
แต่ผลปรากฏว่า เฉียนเฉี่ยนจงใจทำไปอย่างนั้นเอง
นังหนูคนนี้แกล้งทำ!
ในใจคิดแต่เรื่องซุกซน รอให้เขาติดกับ แล้วจะได้ดูความครึกครื้นของเขา
ครั้งนี้เฉียนเฉี่ยนทำให้คนโกรธจริง ๆ
จักรพรรดิเฉียนไม่พูดพล่ามทำอะไร หมุนตัวไปดึงกระบี่วิเศษที่แขวนอยู่บนกำแพง
——กำจัดคนชั่วในตระกูล
เฉียนเฉี่ยนให้เกียรติเขาด้วยการวิ่งหนี
ไม่ใช่ว่านางกลัวหรือเกรงกลัวจริง ๆ แต่เป็นเพราะนางรู้จักกาลเทศะ รู้จักรักษาหน้าให้พระบิดาของนาง
พอเขาชักกระบี่ออกมาแล้ว ก็ควรหยุดแต่พอดี
หากยังไม่หยุด ก็เกรงว่ากระบี่หลงเฉวียนในมือเขา ก็จะหยุดไม่อยู่
เฉียนเฉี่ยนในใจหัวเราะร่าเดินออกไป
คนในวังและนอกวังตาไว เห็นเฉียนเฉี่ยนเข้าไปในวัง แล้วก็เข้าไปในตำหนักเหลียงอีอย่างไม่มีอะไรขวางกั้น
จักรพรรดิเฉียนไม่เพียงเรียกพบ แต่ตอนที่นางออกมา ใบหน้าของเฉียนเฉี่ยนยังเปื้อนยิ้มแจ่มใส เห็นได้ว่าอารมณ์ดีมาก
พวกเขาจึงคาดเดาว่า อาจเป็นเพราะความโกรธในใจของฝ่าบาทมลายหายไปแล้ว การเรียกพบในวันนี้ก็เพื่อบอกให้ทุกคนรู้——เฉียนเฉี่ยนยังคงเป็นเฉียนเฉี่ยนเหมือนเดิม
ถึงแม้จะรู้สึกขัดใจอยู่บ้าง แต่เหล่าขุนนางที่เงียบกริบไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่น้อยในช่วงหลายวันนี้ ก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาจริง ๆ
โชคดีที่พวกเขาไม่ได้ถือโอกาสกล่าวโทษเฉียนเฉี่ยน และโชคดีที่พวกเขาไม่ได้ซ้ำเติม ห้ามมือที่อยากยื่นฎีกากล่าวโทษนางไว้ได้