"นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไร?"
ฮองเฮาจางขมวดคิ้ว ท่าทางมีอำนาจน่าเกรงขาม งดงามสง่าสมเป็นมารดาแผ่นดิน: "หรือเจ้าจะบอกว่าเป็นข้าที่วางแผนให้กงซุนเหลยมาอยู่ที่นี่?"
"กงซุนเหลยเป็นบุตรชายคนโตของขุนนาง ปู่ของเขาคือจงฉินป๋อรับใช้ต้าเฉียนอย่างสุดความสามารถ ข้าเป็นฮองเฮา จะไม่รู้จักได้อย่างไร?"
ฮองเฮาจางอดไม่ได้ที่จะเริ่มตื่นตระหนก
นางอาจคาดเดาได้ว่าเฉียนเฉี่ยนไม่จำเป็นต้องถูกกงซุนเหลยทำลายชื่อเสียงจริง ๆ แต่นางไม่คาดคิดว่าเฉียนเฉี่ยนรู้เรื่องของกงซุนเหลยมาตั้งนานแล้ว
เพราะเรื่องลับต้องเก็บเป็นความลับ ฮองเฮาจางจึงเชิญฮูหยินกงซุนเข้ามาในวังร่วมงานเลี้ยงเป็นพิเศษ และวางแผนให้องค์ชายแปดพากงซุนเหลยเข้ามาในวัง
นางคำนวณว่า ถ้ากงซุนเหลยทำสำเร็จ ก็จะให้เขาใช้ข้ออ้างว่าเมาแล้วพลาดพลั้ง มาพลัดหลงเข้าไปในโถงหลังตอนมารับมารดากลับจวน ต่อให้ฝ่าบาททรงกริ้ว ก็ทำได้เพียงลงโทษกงซุนเหลยคนเดียว
ส่วนเฉียนเฉี่ยนก็จำเป็นต้องแต่งงานกับตระกูลกงซุน กลายเป็นกำลังสนับสนุนขององค์รัชทายาท
หากกงซุนเหลยไม่สำเร็จ ก็จะหนีไปทางเรือเล็กในเส้นทางน้ำจากโถงหลัง โถงหลังมืดมิด ท่ามกลางความวุ่นวายก็ไม่มีใครเห็นว่าคนผู้นั้นเป็นใคร
เช่นนี้ แม้จะไม่สำเร็จ แต่ชื่อเสียงของเฉียนเฉี่ยนก็เสียหายแล้ว เพื่อตัดปัญหาการนินทา ฝ่าบาทก็ต้องรีบเลือกองค์ชายรองให้เฉียนเฉี่ยนโดยเร็ว
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ก้าวหน้าได้ถอยได้อย่างเหมาะสม
แต่นางไม่คิดว่าเฉียนเฉี่ยนจะฆ่ากงซุนเหลยทันทีต่อหน้าธารกำนัล
เรื่องไม่สำเร็จ ยังต้องสูญเสียกงซุนเหลยอีกคน
หากจัดการเรื่องนี้ไม่ดี ฝ่ายเฉียนเฉี่ยนก็จะคิดหาทางเอาผิดนาง ส่วนตระกูลกงซุนก็อาจไม่เข้าข้างนางและปิดปากเงียบ