ในระหว่างที่หร่านซูเยว่กำลังยุ่งหัวหมุน โทรศัพท์สองเครื่องและบัญชีสองบัญชีของฉีอวิ๋นเจา ต่างก็ได้รับข้อความจากคนคนเดียวกัน
แสงจันทร์เหรอ? ทำไมไม่ชื่อถอดหมดล่ะ?
แถมรูปที่ส่งมาก็แสบตาชะมัด ลายน้ำยังไม่ลบออกเลย คิดว่าเขาโง่หรือไง?
จิ๊
ฉีอวิ๋นเจากำลังจะลบผู้หญิงคนนี้ทิ้งเหมือนที่เคยทำ แต่บัญชีรองกลับได้รับข้อความจากเธออีกครั้ง
กินข้าวไม่ไหวเหรอ? ให้ฉันเลี้ยงไหม?
หรือเพื่อนคนไหนของเขาแกล้งกันนะ?
แต่ไม่มีใครรู้เรื่องบัญชีรองของเขานี่นา
ขณะที่ในหัวกำลังคิดฟุ้งซ่าน รูปโปรไฟล์ของ ‘แสงจันทร์’ ก็เปลี่ยนไป
ฉีอวิ๋นเจากดเปิดอย่างไม่ใส่ใจ
แล้วก็จ้องตาค้างทันที
ขาคู่นั้นขาวสะอาด ไม่มีเครื่องประดับรกตาประดับอยู่เลยสักชิ้น
ดูเหมือนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ยังมีกลิ่นอายชื้น ๆ ติดอยู่
ผิวขาวราวกระเบื้องเนียนนุ่ม ดูอ่อนเยาว์และน่าสัมผัส ทั้งยังมีความอวบอิ่มอย่างไร้เดียงสา
ราวกับผ้าไหมเนื้อดีที่ละเอียดอ่อนที่สุด ชวนให้คนอยากวางมือลงลูบไล้และหยอกเล่นทันที
ถ้าใส่ถุงน่องสีขาว… หรือไม่ก็สีดำ…
ฉีอวิ๋นเจาบีบสันจมูก เลียริมฝีปากที่แห้งผาก
แล้วขยายรูปโปรไฟล์นั้นอีกครั้ง พยายามเพ่งดูรายละเอียดให้ชัด
น้อยคนนักจะรู้ว่าที่จริงฉีอวิ๋นเจาชอบขาเป็นพิเศษ
แม้เขาจะเป็นลูกชายคนเล็กของตระกูลฉีที่ถูก ‘เนรเทศ’ ดูเผิน ๆ แล้วเหมือนหมดสิทธิ์ยุ่งเกี่ยวกับการควบคุมตระกูล แต่ตระกูลฉีร่ำรวยเกินไป เงินส่วนแบ่งที่เขาได้รับทุกปีก็พอให้ใช้ผลาญไปได้ทั้งชีวิตแล้ว