งานใหม่ง่ายเกินไป หร่านซูเยว่คิดอยู่ครู่หนึ่ง งานง่ายขนาดนี้ เกรงว่าจะไม่แสดงความร้ายกาจของตัวเองออกมา
เธอจึงเริ่มสังเกตคนเหล่านั้นที่ถูกขังอยู่ในกรง
นอกจากคนที่ขึ้นชกในสนามประลองเพื่อหาเงินแล้ว ยังมีบางส่วนที่ท่านเฉิงซื้อมาจากแถบสามเหลี่ยมทองคำ
มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง ทั้งคนติดยาและหญิงค้าประเวณี
ในสถานที่แบบนี้ อย่าประมาทผู้หญิงเป็นอันขาด ไม่อย่างนั้นต้องชดใช้ด้วยราคาที่แสนแพง
วันนั้น หร่านซูเยว่นั่งบนอัฒจันทร์เป็นเพื่อนลู่ลี่สิงกับเสี่ยวเตา ดูจินกังต่อสู้เอาเป็นเอาตายกับหมีสีน้ำตาลตัวหนึ่ง
ในกรง จินกังสูงเกินสองเมตร ร่างใหญ่กำยำดุจหอคอยเหล็ก กล้ามเนื้อเป็นมัดเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปน และมีรอยสักประหลาดปกคลุมทั่วร่าง
คู่ต่อสู้ของเขาคือหมีสีน้ำตาลโตเต็มวัย ในปากยังห้อยเศษเนื้อของผู้แพ้จากรอบก่อน
กลิ่นคาวเลือดปนกลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้ง แม้อยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตรก็ยังชวนให้คลื่นไส้
แค่ฝ่ามือเดียวก็ฟาดหัวหร่านซูเยว่จนแหลกได้อย่างง่ายดาย
เธอฝืนกลั้นอาการอยากอาเจียน แล้วขยับเข้าไปใกล้ลู่ลี่สิงอีกนิด
ลู่ลี่สิงสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของเธอ จึงหันมามอง
“กลัวไหม?”
“นิดหน่อยค่ะ”
“กลัวแล้วยังอยากดูอีกเหรอ?”
หร่านซูเยว่พยักหน้าอย่างเขินอาย ลู่ลี่สิงเม้มริมฝีปาก ก่อนจะกุมมือเธอไว้
ขณะนั้น การต่อสู้ในสนามประลองด้านล่างใกล้จะสิ้นสุดลง
จินกังกระหน่ำทุบหมีสีน้ำตาลโตเต็มวัยจนเลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด ก่อนมันจะสิ้นใจ
จากนั้นเขาก็แผดเสียงคำราม ใช้มือกระชากอุ้งเท้าหมีออกมา แล้วชูขึ้นสูงไปทางอัฒจันทร์ เลือดสดไหลนอง