ดูขาไหม? ดู...?
？？？？？？？？？
หร่านซูเยว่เริ่มตัวร้อนผ่าวไปทั้งตัวตั้งแต่ข้างในยันข้างนอก นี่มันคำพูดอะไรกันเนี่ย อยากตาย ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว
[แสงจันทร์: ฮ่า ๆ พี่อวิ๋นเจาชอบล้อเล่นจริง ๆ เลยนะ]
[อวิ๋นเจา: ฉันไม่ได้ล้อเล่น พูดจริงนะ ฉันโอนให้เธอตั้งแสนหยวน จะไม่มีรางวัลอะไรให้เลยก็ไม่ได้สิ อ้อ อย่าแอบไปหารูปจากอินเทอร์เน็ตมาส่งนะ สายตาฉันแม่นยำจะตาย]
[แสงจันทร์: แต่ฉันกำลังเรียนอยู่นะ...]
[อวิ๋นเจา: ก็เพราะกำลังเรียนถึงได้ตื่นเต้นไง ที่รักแอบถ่ายให้พี่หน่อยได้ไหม?]
[แสงจันทร์: ในห้องเรียนมีกล้องวงจรปิดนะ ถ้าโดนจับได้ ฉันคงอับอายจนไม่กล้าเจอใครแน่]
[อวิ๋นเจา: อืม งั้นฉันจะยอมดูแค่ขาก็ได้ แต่ทำไมรู้สึกขาดทุนจัง ไม่งั้นคืนมาให้ฉันห้าหมื่นหยวนดีไหม?]
ถ้าหร่านซูเยว่มีเงิน หรือไม่ต้องทำภารกิจ เธอคงปาเงินแสนหยวนนั่นใส่หน้าเขาไปแล้ว!
แต่เธอไม่มีเงิน แถมยังต้องทำภารกิจอีก
[แสงจันทร์: พี่อวิ๋นเจา วันนี้ฉันใส่กางเกงวอร์ม ถ่ายให้ดูไม่ได้ รอฉันกลับบ้านแล้วค่อยถ่ายให้ได้ไหม?]
ฉีอวิ๋นเจาล้างผักกับหัวไชเท้าอยู่ในครัว พอเห็นข้อความก็เช็ดมือ
[อวิ๋นเจา: แต่ตอนนี้ฉันอยากดูเลย แล้วฉันก็แค่บอกว่าขอดูขา อยากรู้ว่าวันนี้ที่รักใส่ชุดอะไรออกจากบ้าน ที่รักคิดไปไกลเองหรือเปล่า?]
[แสงจันทร์: แล้วที่บอกว่าดู...คืออะไร?]