ไม่มีรอดชีวิตเลยสักคน
แต่ก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว
ยักษ์ทรอลล์พวกนี้ชัด ๆ ว่าไม่น่าจะพูดภาษามนุษย์ได้
เวลาแม้จะเหลือเฟือ แต่เย่ชีเหยียนก็ไม่ได้ตั้งใจจะเสียเวลากับยักษ์ทรอลล์เหล่านี้มากไปกว่านี้
เขาจึงปล่อยอินทรีออกไป ให้สำรวจไปตามทิศทางที่ฝูงยักษ์ทรอลล์มาจาก
ด้วยระดับปัจจุบันของอินทรี
แม้กำลังต่อสู้จะอยู่แค่กองสอง แต่ถ้าเป็นเรื่องความเร็ว ในโหมด[แฟลชสูงสุด]ของมัน ก็แค่ช้ากว่าอีฟกับการลาดตระเวนเท่านั้น
"ไปเลย ระวังตัวด้วย พอถ่ายได้มากพอแล้วก็บินไปที่ตึกนั่น ฉันจะรู้เอง"
"รี้ย!"
อินทรีกระพือปีก ทะยานขึ้นเหนือก้อนเมฆ กลายเป็นแสงสายฟ้าสีทองอร่ามเส้นหนึ่งก่อนค่อยหายลับตา
เรียบร้อยกับการจัดการ
เย่ชีเหยียนก็อัญเชิญหมีขาวออกมา
ขับรถจักรยานตัวใหญ่รถบดถล่มที่รวมร่างกับมันแล้ว พุ่งทะยานเต็มความเร็วบนทุ่งรกร้างนอกศูนย์ใหญ่บริษัทรัน
ภูเขาไกลตา ม้าลายตาย
หมีขาวอัญเชิญถนนน้ำแข็งออกมา รถบดถล่มที่วิ่งบนนั้นทำความเร็วสูงสุดได้ถึง 700 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เร็วกว่ารถไฟของเย่ชีเหยียนในสภาพปกติเสียอีก
ทว่าแม้จะเป็นเช่นนั้น เส้นทางตรงแบบนี้ ก็ยังใช้เวลากว่าสิบกว่านาทีกว่าจะมาถึงฐานของอาคารมหึมาที่ชื่อว่าบริษัท แต่กลับคล้ายประเทศหนึ่งมากกว่า
ใต้ฐานตึกที่สูงตะหงิดปะทะเมฆ มีหมู่บ้านนับไม่ถ้วนตั้งเรียงรายกันอยู่
คนที่ใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านเหล่านี้ ล้วนถูกบริษัทรันย้ายถิ่นฐานมาจากโลกชานชาลาระดับต่ำที่ใกล้ถูกทำลาย หรือโลกที่โทนโดยรวมสิ้นหวังจนสิ้นดี