“อย่าเข้ามา!”
“ช่วยด้วย! ฉันอีกนิดเดียว แค่นิดเดียวก็จะเลื่อนขั้นแล้ว! ทำไมไม่ให้ฉันยืมวัสดุ!”
“ไปให้พ้น! พวกปีศาจ!”
“ฉันไม่อยากตาย ฉันไม่อยากตาย!”
ค่ำคืนธรรมดาสามัญ นายสถานีที่ไม่สามารถเลื่อนขั้นไปถึงระดับ 2 ได้กลายเป็นอาหารของเหล่าปีศาจ
แม้ในหมู่ผู้ที่เลื่อนขั้นขึ้นมาแล้ว ก็ยังมีบางส่วนที่โชคร้าย เพราะรถไฟเสียหาย ความเร็วลดลง สุดท้ายก็ต้องพบกับจุดจบที่ตายอย่างอนาถเช่นกัน
————
เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น
แสงอาทิตย์อ่อนโยนสาดส่องเข้ามาในตู้โดยสาร
ล้างหน้า แปรงฟัน ตั้งเตาไฟ เตรียมอาหารเช้า
“อากาศดีนะ”
ตุ๊กตาวันฟ้าใสเมื่อคืนนี้ทำนายสภาพอากาศวันนี้ไว้แล้ว
วันฟ้าใสอ่อนโยน
เป็นสภาพอากาศที่เหมาะสมต่อการดำรงชีวิตของมนุษย์ที่สุด
เปิดหน้าต่าง ปล่อยให้ลมเย็นจากภายนอกรถไฟพัดเข้ามา ในถิ่นทุรกันดารไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย
“คืนหนึ่งใช้กระสุนไปเจ็ดสิบกว่านัดหรือ? น้อยกว่าที่ฉันคิดไว้”
ตรวจสอบการใช้กระสุนของพลปืนยามไปหนึ่งรอบ เมื่อคืนเป็นช่วงเวลาเอาชีวิตรอดกลางคืน แม้ปีศาจคราวนี้จะไล่ตามรถไฟระดับ 3 ของเขาไม่ทัน แต่สุดท้ายก็ยังมีบางส่วนมาจากสองข้างทางเข้ามาทำลายด้านข้างรถไฟ
เขาไม่อยากให้รถไฟเสียหายจริง ๆ เพราะซ่อมแซมทีก็ต้องใช้วัสดุเพิ่ม
[พละกำลัง: 100][จิต: 120]
เรียกหน้าจอระบบออกมา ในหน้าส่วนตัว สถานะจิตและพละกำลังฟื้นฟูกลับมาเต็มค่าแล้ว
เย่ชีเหยียนกลืนเนื้อผลป่าขาวลงคอ สิ้นสุดเวลาอาหารเช้าของตน เริ่มเตรียมความพร้อม