การถูกเรียกว่าอะไรน่ะเหรอ?
หัวหน้าขบวนรถไฟ?
ช่วงเสี้ยววินาทีที่ได้ยินคำเรียกนี้ เย่ชีเหยียนแทบคิดว่าตัวเองเผลอเดินเข้าไปในเมืองบางแห่งที่ถูกสร้างขึ้นโดยหัวหน้าขบวนรถไฟ
แต่เห็นได้ชัดว่าที่นี่ไม่ใช่
รถไฟไอน้ำขบวนหนึ่งพุ่งทะยานผ่านไปบนรางฝั่งตรงข้ามของเขา
บนขบวนนั้นไม่มีร่องรอยของพลังพิเศษใด ๆ เป็นเพียงรถไฟธรรมดาๆ ขบวนหนึ่ง
ช่างเป็นเรื่องแปลกประหลาด
อย่างน้อยสำหรับเย่ชีเหยียน ครั้งล่าสุดที่เห็นรถไฟที่บริสุทธิ์และธรรมดาแบบนี้ ก็ตอนก่อนจะเดินทางมาถึงดินแดนรกร้างเสียอีก
"เฮ้ย นี่ ไม่ได้ยินกันเหรอ รีบกลับไปเดี๋ยวนะ"
เด็กสาวผมทองคนนั้นเห็นเขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นไม่ขยับ ก็ควักหวานยาวเทียบเท่าร่างคนขึ้นมาหนึ่งชิ้น แสงสว่างผุดพราวใต้เท้า แล้วพุ่งกระโดดลอดผ่านลวดลายรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนมายังตัวเขา
"นี่ นี่ รีบกลับไปสิ ถ้าโดนฟ้องต่อสมาคมศาสนกฎจะถูกจับขังเข้าคุกนะ"
เย่ชีเหยียนสำรวจเด็กสาวคนนี้ตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ในสายตาของเขาอาจแทรกความสนใจอยู่บ้างเล็กน้อย ทำให้เด็กสาวไม่อาจฝืนได้จึงห้อยหน้าลง ใช้ชายปีกหมวกกว้างบังแก้มตัวเองเสีย
จากคำพูดไม่กี่ประโยคของเธอ เย่ชีเหยียนวิเคราะห์ข้อมูลของโลกใบนี้ได้ไม่ยาก
หัวหน้าขบวนรถไฟที่นี่ไม่ได้มีความหมายพิเศษเหมือนในดินแดนรกร้างหรือโลกชานชาลาอื่น ๆ แต่เป็นแค่คนขับรถไฟเท่านั้นเอง
และสมาคมศาสนกฎ ฟังจากชื่อก็ดูคล้ายศาสนจักรที่มีกำลังติดอาวุธ