ขณะที่บรรยากาศอันบ้าคลั่งนั้นพุ่งทะยานถึงจุดสูงสุด
บนฟากฟ้า ก้อนเมฆสีครามดำพาสายฟ้าฟาดอันหนาหนังตามมาด้วย
ทำให้ทั่วทุกหนแห่งของมิลานดาปรากฏรอยแยกมิติขึ้นเป็นจำนวนมาก ทั้งเล็กเล็บคมและใหญ่โตมโหฬาร
เหล่าสัตว์ประหลาดที่อาศัยอยู่ในมิติว่างเปล่านับไม่ถ้วน เหมือนสุนัขล่าเนื้อที่หิวโหยมานาน พุ่งเข้ามาสู่โลกใบนี้อย่างคลั่งไคล้
ในนั้นยังมีสัตว์มหภาคแห่งความว่างเปล่าที่มีร่างยาวเกินหนึ่งพันเมตร ใช้ตัวมันเองบีบขยายรอยแยกมิติออกไป
กระแสมิติปั่นป่วนเวียนคลุ้งไปทั่ว ณ ที่ซึ่งมันผ่าน ทุกสรรพสิ่งถูกทำลายสิ้นสุด
และในชั่วขณะนี้เอง การล่าสัตว์ของกองทัพก็ได้เริ่มขึ้นอย่างแท้จริง
เหล่านักรบพุ่งออกจากเมืองที่ห่อหุ้มด้วยเกราะพิทักษ์ ภายใต้การสนับสนุนการโจมตีของจอมเวทนับไม่ถ้วน มุ่งสู่พื้นที่ของกลุ่มตนเอง เพื่อปะทะกับเหล่าสัตว์ประหลาดที่ไหลบ่ามาจากมิติว่างเปล่า
มากนุสยกดาบยาวที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงสีแพลทินัมในมือขึ้นอย่างตื่นเต้น แววตาเต็มไปด้วยความปรารถนาต่อเกียรติยศ
"หลี่เสี่ยวเชิง! ร่วมมือกันเถอะ! กวาดล้างพวกสัตว์ประหลาดพวกนี้ให้หมด! กลายเป็นฮีโร่แห่งโลกมิลานดา! กลายเป็นหนึ่งในขบวนรถของท่านเทงโกไป!"
เย่ชีเหยียนยิ้มบาง ๆ
แล้วหยิบปืนมืออีกกระบอกขึ้นมา กระบอกที่ไม่ได้ใช้มาช้านาน
[อินทรีเวหา]
เล็ง ยิง
ในฐานะอาวุธระดับหก เย่ชีเหยียนตั้งใจไม่แสดงพลังอันเกินควรออกมาเลยสักนิด ใช้เพียงการยิงปืน ค่อย ๆ กวาดล้างเหล่าสัตว์ประหลาดบนอากาศอย่างช้า ๆ แต่กระนั้นในกลุ่มระดับกลางก็ยังดึงดูดความสนใจจากคนจำนวนมาก