วินาทีที่มาร์คัสสิ้นชีพ
ทาสนับพันที่เขาควบคุมหาได้หลุดพ้นจากพันธนาการไม่
ในฐานะผู้คุมแดนคุกสวนลอยฟ้า การที่เขาก้าวขึ้นสู่แถวหน้า "ระดับสูงสุด" ได้ หาใช่เพียงเพราะคุณสมบัติอมตะเท่านั้น
หากแต่ยังมาจากเหล่าทาสที่เขาเลี้ยงดูไว้ ซึ่งทั้งแกร่งกล้าและมากมาย
ครั้งหนึ่ง
ในห้วงเวลาที่มาร์คัสยังมิได้เลือกหยุดนิ่ง ณ สวนลอยฟ้าแห่งนี้ ทุกครั้งที่กรีธาทัพสู่โลกชานชาลา เขาจะนำทาสนับพันที่มีพลังหลากหลายออกรบไปด้วยกัน
หลังเสร็จศึก ยังค้าทาสในโลกนั้นอีก ผู้ใดมีกำลังเหนือชั้น จะถูกเขาดึงมาเป็นสมุน
บัดนี้ มาร์คัสตายแล้ว ทว่าขณะสิ้นลม พลังที่สลักไว้ในหัวใจและสมองของทาสก็ทำงานขั้นสุดท้าย
พวกเขาละทิ้งคู่ต่อสู้ แหงนหน้ามองฟ้า
ดวงตาคู่แล้วคู่เล่าจับจ้องมาที่เย่ชีเหยียน
ล้างแค้น——
นี่คือคำสั่งเดียวที่มาร์คัสในฐานะนายทาสตั้งไว้ให้ หากตนถึงแก่ความตาย
คำสั่งนี้ แม้แต่มาร์คัสเองก็อาจลืมเลือนไปแล้ว
เพราะมันคือพลังพิเศษที่เขาเสาะหามาในยุคที่ยังไม่หยุดนิ่ง เมื่อยังเชื่อว่าร่างอมตะของตนอาจถูกโค่นลงเมื่อใดก็ได้
ทว่า เขาหยุดนิ่งนานเกินไป
ณ สวนลอยฟ้าแห่งนี้ เขาอาศัยทาส อาศัยความอมตะ อาศัยอาร์บูคาโด ในฐานะผู้คุมเรือนจำ มีสถานะและอำนาจสูงล้ำเกิน