เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 511 สิ่งล่อและผู้มาจากภายนอก

6 นาที· 1.4K คำ

เมืองปั๋วซือ

เมืองที่ถูกขนานนามว่าเป็นปราการสุดท้ายของมนุษยชาติ และเป็นที่ตั้งของสำนักใหญ่คณะเหล่าประหลาด

กองทัพพันธมิตรที่ประเทศต่าง ๆ ของมนุษย์ร่วมกันก่อตั้งขึ้นก่อนที่เหล่าสัตว์ประหลาดต่างเผ่าพันธุ์จะยึดครองโลกไปกว่าครึ่ง ก็ประจำการอยู่ทั้งภายในและภายนอกเมืองนี้

ในยุคที่บรรดาประเทศต่าง ๆ เกือบทั้งหมดเป็นได้แค่เพียงเปลวไฟไม่มีตะเกียงในตอนนี้

เมืองปั๋วซือแทบจะเรียกได้ว่าเป็นเมืองหลวงของดาวเนเคอไปเลย

"ก็ตรงนี้แหละ"

ด่านตรวจทางเข้าเมืองยามกลางวัน เย่ชีเหยียนขับรถบดถล่มเข้าสู่เมืองนี้อย่างเปิดเผย

ทหารยามที่ดูแลด่านมองประตูเขตปลอดภัยที่เปิดออกขึ้นมาเองโดยไม่มีสาเหตุด้วยความงุนงง แล้วเกาหัวแก้เขิน ไม่วายนึกออกเลยว่าเมื่อไรที่กดปุ่มเปิดประตูลงไป

ตึกสูงเรียงราย รถราพลุกพล่าน

เมืองปั๋วซือไม่ได้รับผลกระทบจากเหล่าสัตว์ประหลาดต่างเผ่าพันธุ์เลย นอกจากด่านตรวจรอบนอกเมืองที่ถูกปิดล็อกแน่นหนาแล้ว ส่วนที่เหลือไม่ต่างจากเมืองธรรมดาที่มนุษย์สร้างขึ้นเท่าไรนัก

ถ้าจะให้บอกว่าอะไรพิเศษก็มีอยู่อย่าง

ภายในเมืองนี้เต็มไปด้วยรูปปั้นขนาดใหญ่น้อยที่สร้างจากฟันเฟืองให้เห็นไปทั่ว

เนื้อหาของแต่ละรูปปั้นแตกต่างกัน แต่คำบรรยายใต้ฐานกลับมีข้อความเดียวกันเสมอ

[จงสรรเสริญเครื่องกล]

ดูเหมือนเมืองนี้จะไม่ได้มีแค่คณะเหล่าประหลาดเท่านั้นที่นับถือเทพแห่งเครื่องกล แต่คนธรรมดาก็เช่นกัน

ประโยชน์ของแผนที่สิ้นสุดเพียงเท่านี้

จุดหมายของเย่ชีเหยียนที่มายังเมืองนี้คือการค้นหาคลังอาวุธของสำนักใหญ่คณะเหล่าประหลาด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป