ขีดจำกัดจิตใจที่เพิ่มขึ้น จะอย่างไรก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้าย
ขีดจำกัด 40 หน่วย นี่สำหรับเย่ชีเหยียนแล้วเรียกได้ว่าเป็นแรงเสริมพลังรบมหาศาล
“ว่าแต่... ข้าไม่เคยถามเลยว่าคนอื่นเขาพัฒนาจิตใจกันยังไง”
เห็นได้ชัดว่า จิตใจ 100 หน่วยในโลกถิ่นร้างนี่ไม่มีทางพอใช้
ค่าพลังของนายสถานีระดับสูงเหล่านั้น ต้องสูงกว่าเขาอีกมากมายนัก
ถ้าอย่างนั้น คนพวกนี้พัฒนากันยังไงล่ะ?
“ลองถามดูดีไหม?”
มองชื่อในรายชื่อเพื่อน เย่ชีเหยียนส่ายหน้า ระงับความคิดนี้ไว้ก่อนชั่วคราว
“ไว้มีโอกาสค่อยถามละกัน รู้สึกไปเองหรือเปล่าว่า น่าจะเกี่ยวกับระดับรถไฟด้วย”
“อ้อ ใช่สิ?”
เย่ชีเหยียนนึกอะไรขึ้นได้ หัวเราะหึ ๆ แล้วถามขึ้นกับจอแสงระบบว่า:
“ระบบ ระดับรถไฟของหัวหน้าขบวนรถไฟสูงขึ้นแล้ว จะมีโมดูลเพิ่มจิตใจหรือพละกำลังไหม หรือว่า... แค่ในตัวเลือกอัปเกรด ก็ซื้อสองขีดจำกัดนี้ได้แล้ว?”
[ระดับไม่เพียงพอ ไม่สามารถตอบได้]
“โอ้ เข้าใจล่ะ ก็คือมีโอกาสเป็นไปได้จริงสินะ”
[......]
ระบบไม่ตอบสนองอีก
“อย่างนี้ก็ถูกแล้ว แต่ว่า... ถ้าอย่างนั้น น่าจะถึงหลังเลเวล 30 ถึงจะมีตัวเลือกอัปเกรดแบบนี้ออกมาสินะ?”
“เลเวล 30... ยังขาดอีกตั้งครึ่ง อัปเกรดช้าเกินไปหน่อยนะ”
เย่ชีเหยียนส่ายหน้า ไม่พอใจแม้แต่น้อยกับสถานการณ์ของตัวเอง
เขาเป็นคนละโมบ เห็นแก่ตัว เรื่องนี้เย่ชีเหยียนรู้ตัวดี