ชานชาลาขนาดมหึมานั้นว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง
บนรางรถไฟที่สามารถรองรับรถไฟได้หลายร้อยขบวนพร้อมกัน ณ บัดนี้ หลังเย่ชีเหยียนดูดรถไฟของตนเข้าสู่มิติเมทริกซ์ ภายในสถานีก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง
เอมิลนำเย่ชีเหยียนมาถึงหน้าประตูทองคำบานยักษ์สูงกว่าร้อยเมตร ซึ่งสลักสัญลักษณ์อันงดงามวิจิตรเอาไว้
ตรงกลางประตูยักษ์ ใบหน้าหนึ่งเต็มไปด้วยความเมตตาได้ค่อย ๆ ลืมดวงตาขึ้น
มันก้มสายตาลง กวาดผ่านเย่ชีเหยียนและเอมิล
แล้วแหวกปากออก ส่งเสียงกึกก้องราวกับระฆังยอดเขา
“ยินดีต้อนรับ นักเดินทางจากต่างแดน ขอต้อนรับเจ้าเข้าสู่ สนามประลองใจกลางจันทรา”
“สถานที่แห่งนี้คือ เขตแดนแห่งการบันทึก”
“เส้นทางสู่ นครเมฆาจันทร”
“โปรดปฏิบัติตามกฎให้เคร่งครัด ห้ามทำการต่อสู้ภายในนครเมฆาจันทร หากถูกจับได้ จำนวนชนะติดต่อกันของเจ้าจะถูกหักลด”
“ภายในนครเมฆาจันทร เผ่าพันธุ์ทุกเผ่าห้ามกดขี่ข่มเหงกัน หากถูกจับได้ จำนวนชนะติดต่อกันของเจ้าจะถูกหักลด”
“หากประสงค์จะรบรากัน สามารถเลือกต่อสู้แบบตัดสินชีวิตตายได้ วิญญาณของผู้ตายจะเป็นของท่านผู้ยิ่งใหญ่ บุปผาแห่งนรกาล ท่านเอริส”
“เจ้านำทาง เอมิล ผู้ที่โชคชะตาโอบอุ้ม เจ้าเป็นเจ้านำทางระดับกลางเพียงหนึ่งเดียวที่มีชื่อ จากนี้ไปให้เจ้าเข้ารับช่วงต่อ การเชื่อมต่อข้อมูล——”
แสงทองจุดหนึ่งตกลงบนหน้าผากของเอมิล
สมองของเธอได้รับข้อมูลมหาศาลทันที
ด้านหน้า ประตูยักษ์ค่อย ๆ เปิดออก
ใบหน้านั้นแยกออกจากกลางประตู
ปากนั้นเปล่งเสียงครั้งสุดท้าย