“กึก——”
อาเลฟกลืนน้ำลายลงคอ ในใจสั่นสะเทือนจนแทบไม่มีสติ
ทำธุรกรรม?
ไม่ใช่ว่า! คนที่เขาไปเชิญมา หัวหน้าขบวนรถไฟที่กำจัดกองทัพพิชิตที่เจ็ดแห่งราชองครักษ์ก๊อบลินจนราบคาบ ที่แท้ก็คือปีศาจแห่งตี้ซวี่ในตำนาน อัลทอสนี่เอง!?
พังแล้ว พังแล้ว!
หลังของอาเลฟเหงื่อแตกพลันเปียกปนกันทันที
เสียใจ! โดยรวมก็คือเสียใจมาก!
ถ้ารู้มาแต่แรกว่าเป็นคนนี้ แม้ให้เขากล้าถึง 100 เท่าก็ไม่มีทางกล้าเรียกคนมาแบบนี้!
แม้ข้อมูลจะระบุว่าคุณชายอัลทอสผู้นี้ไม่ใช่คนชั่ว แต่...
“กึก...”
อาเลฟกลืนน้ำลายลงคออีกครั้ง เหงื่อไหลย้อยลงมาจากหัวล้านเกลี้ยงของเขา
ตึก ตึก...ตึก...
เย่ชีเหยียนเอามือหนึ่งทับแก้ม จ้องมองลุงวัยกลางคนที่แข็งทื่ออยู่ตรงหน้าด้วยความสงสัย
เขายกนิ้วขึ้นเคาะโต๊ะสามครั้ง
สามครั้งนั้นทำให้อาเลฟรู้สึกราวกับถูกเปิดหน้าอกผ่าหน้าท้อง แล้วใช้ค้อนหนักทุบลงตรงหัวใจโดยตรง!
“ให้ฉันพูดซ้ำอีกรอบไหม?”
เย่ชีเหยียนยังคิดว่าตัวเองพูดไม่ชัดพอ แต่เข้าหูอาเลฟแล้ว คำนี้กลับเปลี่ยนความหมายไปทั้งหมด
“ไม่ ไม่ ไม่! ได้ยินแล้ว ได้ยินแล้ว เดี๋ยวผมจะทำธุรกรรมกับคุณเดี๋ยวนี้!”
แรงกดดัน...
แรงกดดันแบบนี้มันเป็นเรื่องอะไรกันแน่?
เขาก็ไม่ได้ไม่เคยเห็นหัวหน้าขบวนรถไฟระดับสูงสุด
อย่างเมื่อไม่กี่วันก่อน หัวหน้าผู้พิพากษาแห่งเมืองโซโล จ้าวซี ก็คนหนึ่ง
ถึงจะทำให้เขารู้สึกน่ากลัวเช่นกัน แต่อย่างน้อยก็ไม่ได้ถึงขั้นแบบนี้
เพราะคนนั้นเป็นคนดีอย่างที่ชื่อเสียงเล่าขาน
แต่คนนี้น่ะเหรอ...
อาเลฟฝืนใจก้าวเดินไปยังตู้เซฟในห้องทำการ เปิดออก แล้วหยิบถุงเก็บของใบหนึ่งที่บรรจุเหรียญรถไฟเป็นจำนวนหลายพันเหรียญออกมา