["เธอ... อยากมีชีวิตอยู่ไหม?"]
นี่เป็นคำถามที่ใคร ๆ ก็ตอบได้
ไม่มีใครอยากตาย โดยเฉพาะเมื่อถูกหักหลังมาแล้ว
[ลวงจิต]กระตุ้นความปรารถนาลึกสุดและความจริงภายในใจของทุกคน
ณ ขณะนี้ พวกเขามึนงง ใกล้จะเสียใจ
ณ ขณะนี้~ พวกเขาปฏิบัติตามสัญชาตญาณ แล้วตอบ
เอียนที่เลือดไหลจนมากเกินไป หัวใจเริ่มเต้นถี่ถัว สั่นเท้าส่งมือลูบรูปถ่ายคู่กับคนรักสมัยเด็กออกมาจากอกเสื้อ
มองใบหน้าของคนในภาพ ชายหนุ่มคุกเข่าลง ยื่นมือไปยังแสงสีขาวซีดเบื้องหน้า
"ผมอยากมีชีวิตอยู่... ผมอยากกลับไป..."
อีกด้านหนึ่ง
หญิงสาวที่ถูกฝังอยู่ใต้ซากปรักหักพัง นามว่าโคเลล่า ก็ได้ยินคำถามนั้นเช่นกัน
มีชีวิตอยู่ต่อ?
หล่อนย่อมอยากมีชีวิตอยู่อยู่แล้ว
หล่อนไม่อยากตาย และกลัวความตายมาก
ความตายสำหรับหล่อนคือเรื่องน่าสยองที่สุดสุดสุด ไม่มีข้อโต้แย้ง
หล่อนโหยหาการได้รับการช่วยเหลืออย่างสุดซึ้ง
นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ตอนอยู่เมืองโซโล หล่อนยกให้[อัลทอส]ผู้ช่วยเหลือทุกคนไว้เป็นบุคคลในดวงใจ
"หนูไม่อยากตาย... หนู กลัวมาก..."
[การ์ดปีศาจ·การช่วยให้รอด]
เมื่อผู้ที่โหยหาการช่วยให้รอดได้เอ่ยคำตอบออกมา
เมื่อชายหนุ่มและหญิงสาวต่างเลือกทางเดียวกัน
ปีศาจผู้บริสุทธิ์เหยียบย่ำบันไดกระดูกที่บริสุทธิ์ไม่ต่างกันนั้น ก้าวเดินมา
เย่ชีเหยียนยิ้มเล็ก ๆ
เขาเอ่ยเบา ๆ
"การแลกเปลี่ยน สำเร็จ"
พลังจิตเริ่มถูกสูญเปล่า
สติของเอียนกับโคเลล่าค่อย ๆ ฟื้นคืนท่ามกลางแสงสีขาวซีด
กางเขนกลับหัวสีดำปรากฏขึ้นในดวงตาของเอียน และเหนือท้องของโคเลล่า
กางเขนย้อนทิศนั้นแวบหายไป