ดาบหนึ่งถูกเหวี่ยงออก
แท่งดาบที่ไม่ใช่สามัญฉีกผ่านร่างของฮีโร่ไร้รูปลักษณ์
ร่างของฮีโร่ไร้รูปลักษณ์ผู้เสื่อมสลาย พังทลาย ตายมานานและล้มเหลวมานานแล้ว ถูกฟันขาดกลางเอว
มันเริ่มจางหายไป
บนใบหน้าไร้หน้าตานั้นกลับปรากฏรอยปากแยกและติดกันขึ้นมา
มัน...ปล่อยเสียงคล้ายเสียงมนุษย์ออกมา
"ขอบ...ขอบใจ...หัวหน้าขบวนรถไฟ...ไม่คิดเลย...จริง ๆ"
"ฉันได้รับการปลดปล่อย...จากสงครามนั้น...แล้วสินะ..."
ร่างกายของฮีโร่ไร้รูปลักษณ์ค่อย ๆ เลือนหายไป ปลายเส้นด้ายที่แขวนอยู่เหนือศีรษะซึ่งใช้ควบคุมมัน สิ่งที่ชื่อว่าเครื่องอธิษฐานดีเอฟดูเหมือนจะไม่ยอมรับความพ่ายแพ้อันง่ายดายเช่นนี้ เริ่มดูดกลืนทุกสรรพสิ่งของเมืองตงปอทั้งเมือง กระทั่งทั้งอาณาจักรชี่หลิงอย่างบ้าคลั่ง
"น่าสมเพช...น่าอนถ...การทดลองที่ล้มเหลวครั้งนี้ ก็ถึงเวลาที่ต้องลงเครื่องหมายปิดท้ายเสียที"
หิมะสีเทาขาว ปะปนอยู่ในสายฝนน้ำตาแดง
น้ำแข็งประหลาดตกลงสู่พื้นดิน แต่กลับไม่ทำให้ใครรู้สึกเย็นยะเยือกแม้แต่น้อย
"ขอบใจ...นะ..."
ดาบถูกชักออกแล้ว
ดาบแห่งน้ำตาแดงตัดขาดการดำรงอยู่ของฮีโร่ไร้รูปลักษณ์
ไม่ว่าเครื่องอธิษฐานนั้นจะดิ้นรนเพียงใด ไม่ว่าจะดูดกลืนพลังงานของทั้งอาณาจักรชี่หลิงเท่าไรก็ไร้ประโยชน์
เมื่อวินาทีที่มันสลายสูญ
ทั่วทั้งโลกจมลงสู่ความเงียบงันราวกับแดนมรณะ
ติ๊ด ติ๊ด——
เสียงเบา ๆ ดังขึ้นในอากาศ
แสงสีขาวเงินร่วงหล่นจากเครื่องอธิษฐานที่แตกสลาย
อีฟซึ่งได้รับคำสั่งจากเย่ชีเหยียนพาวัลลี่กลับมาจากด้านล่าง เย่ชีเหยียนลูบศีรษะของหุ่นยนต์ตัวจิ๋วเบา ๆ