ห้องแชตยังคงวุ่นวาย
แถมยังมีเสียงร้องขอมากมายให้ผู้อื่นนำวัตถุดิบมาลงแพลตฟอร์มซื้อขาย ข้อความส่วนตัวยิ่งหลั่งไหลท่วมหลังฉากของเย่ชีเหยียน
เย่ชีเหยียนนำสินค้าลงขายเพิ่มอีกชุด แต่ครั้งนี้เก็บเกี่ยวได้เพียงสามเหรียญรถไฟ
ไม่ใช่เพราะตลาดอิ่มตัว แต่ผู้ที่มีเหรียญรถไฟนั้นน้อยเหลือเกิน
หีบสมบัติไม่ใช่สิ่งที่จะหาเจอได้ง่ายๆ
ลองคิดดูดีๆ หากไม่มีวอลล์-อี เย่ชีเหยียนเองก็คงหาเจอแค่หีบสมบัติแรกจากคลังอาวุธตอนเริ่มต้นเท่านั้นใช่ไหม?
ไร้หีบสมบัติก็ไร้เหรียญรถไฟ
ไร้เหรียญรถไฟ ก็ซื้อทรัพยากรอัปเกรดไม่ได้ พอถึงช่วงเอาชีวิตรอบกลางคืนครั้งหน้าก็ได้แต่รอวันตาย
แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่เย่ชีเหยียนต้องใส่ใจ
เขาไม่มีทางช่วยเหลือทุกคน การยอมนำของมาลงขายก็แค่เพื่อเก็บเกี่ยวเหรียญรถไฟสักระลอกเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ในหกช่วงสถานี หากใครไม่สามารถอัปเกรดขั้นแรกได้สำเร็จ ก็สมควรแล้วที่ไม่เหมาะกับโลกนี้
ไล่สายตากวาดข้อความส่วนตัวที่ขอแลกทรัพยากรด้วยสิ่งของ พวกเขาไม่เคยแม้แต่จะคิดว่าเมื่ออ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น ต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าตนคู่ควรกับความช่วยเหลือนั้น
ผังเหวินเซวียน: ["ขอร้องล่ะ ผมเหลือแค่บลูปรินต์แผ่นนี้แล้ว ต้องการโลหะ 30 กิโลกรัมถึงจะอัปเกรดรถไฟได้ ขอร้องล่ะ ช่วยผมด้วย!"]
ในข้อความส่วนตัว มีเพียงข้อความเดียวที่ดึงดูดความสนใจของเย่ชีเหยียน