“คุณเย่ เห็นหนังสือพิมพ์ฉบับวันนี้หรือยังคะ”
เวลาเจ็ดวันทำให้เย่ชีเหยียนกับโคลอยสนิทสนมกันขึ้นเป็นกันเอง
หญิงสาวผู้เป็นลูกจ้างนอกระบบของสมาคมกฎธรรม์คนนี้ ตอนนี้มีความปรารถนาใหญ่ที่สุดเพียงอย่างเดียว คือการได้เข้าร่วมสมาคมกฎธรรม์อย่างเป็นสมาชิกเต็มตัว
เพื่อสิ่งนั้น เธอไม่มีอะไรนอกจากทำงาน ก็เพียงกอดหนังสือที่ใหญ่กว่าหน้าคนเล่มหนึ่ง ศึกษาเนื้อหาภายในทั้งวัน
ตามที่เธอเล่า เรื่องฝีมือแล้วเธอสู้นักบวชกฎธรรมระดับสูงได้สบาย ๆ แต่ถ้าจะเข้าร่วม ก็ต้องผ่านการสอบข้อเขียนให้ได้
การสอบมีปีละครั้ง และนี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่โคลอยลงสอบ
ช่วงอาหารเช้า โคลอยกับเย่ชีเหยียนนั่งอยู่ที่โต๊ะเดียวกัน
เธอยื่นหนังสือพิมพ์ฉบับวันนี้ให้มา
พาดหัวหน้าหนึ่งบนกระดาษ
ก็คือเรื่องของผู้บรรเลงทรงมนุษย์ที่ถูกช่วยไว้นั่นเอง
“ตื่นตะใจ! ศพฆาตกรคดีสังหารนายเงินของผู้บรรเลงทรงมนุษย์ที่เคยสั่นสะเทือนไปทั้งเมืองปรากฏกายขึ้นอย่างปริศนา! นี่คือความบิดเบี้ยวของมนุษยธรรม หรือการล่มสลายของศีลธรรม?”
เย่ชีเหยียนอ่านเนื้อหาบนหนังสือพิมพ์แล้วขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย
จริง ๆ แล้วโลกแบบไหนก็เถอะ วารณศาสตร์ไม่เคยหนีพวกกรมข่าว “ตื่นตะใจ” ไปได้เลย
เพียงแต่ ผู้บรรเลงทรงมนุษย์ตัวนั้นตายไปตั้งแต่เจ็ดวันก่อน ตอนนี้ถึงได้ส่งเรื่องให้สำนักพิมพ์ คงเป็นเพราะมีการสืบสวนกันมาพอสมควร
“ไม่นึกเลยว่าผู้บรรเลงทรงมนุษย์ที่โด่งดังเรื่องความอ่อนโยนจะเคยมีเรื่องแบบนี้ด้วย ฉันได้ยินมาว่าเจ้าของบ้านทำร้ายผู้บรรเลงตัวนี้อย่างทารุณโหดเหี้ยม ถึงได้ถูกนางสวนกลับ”
ผู้คนมักเชื่อเรื่องที่ฟังมาเล่าสู่กันฟัง อะไรที่เด็ดเดี่ยวตื่นเต้นกว่า ส่วนความจริงแล้วเป็นเช่นไร แทบไม่มีสักคนที่จะใส่ใจ