เอาชีวิตรอดบนขบวนรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 412 [ตู้โดยสาร·โรงเก็บยุทโธปกรณ์ (ระดับ 8)]

6 นาที· 1.5K คำ

"ต้องตั้งชื่ออีกแล้วสินะ..."

เย่ชีเหยียนรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย

"นี่มันยากใช้ได้เลยนะ ชื่อเนี่ย..."

เขาลูบคางพลางสำรวจร่างจักรกลที่ดูเหมือนอัศวินตาเดียวตรงหน้า

มือขวากำหมัด ทุบลงบนฝ่ามือซ้าย

"เรียกเจ้าว่า แลนสล็อต เป็นไง?"

[ยอมรับนามที่ประทานแล้ว]

[ปรับปรุงชื่อแล้ว: แลนสล็อต]

[ผูกสัมพันธ์กับจักรกลเสร็จสมบูรณ์]

[ผู้ถือสิทธิ์ควบคุมแต่เพียงผู้เดียว: เย่ชีเหยียน]

[สิทธิ์นี้ ไม่อาจแก้ไขเปลี่ยนแปลง]

วัสดุเพิ่มเติมถูกทำงานมาที่นี่ เย่ชีเหยียนจึงใช้โมดูลหยุดพักในถิ่นร้างเพื่อหยุดขบวนรถไฟไว้ชั่วคราว

หลังจากผลิตจักรกลสงครามไร้จุดจบอีก 19 ตัวที่เหลือเสร็จแล้ว

รูปลักษณ์ภายนอกของพวกมันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับแลนสล็อตเท่าไรนัก เพียงแต่สีสันไม่ใช่สีแดงอันเป็นหนึ่งเดียวเท่านั้น แต่เป็นสีเทาขาว

เย่ชีเหยียนไม่ได้เก็บพวกมันเข้าพื้นที่ติดอาวุธเหมือนเช่นเคย

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากเก็บ แต่เป็นเพราะพื้นที่ติดอาวุธมีที่ว่างไม่มาก และเจ้าพวก 20 ตัวนี้ก็นับรวมเป็นชิ้นเดียวเพื่อจัดเก็บไม่ได้

ดังนั้นเขาจึงสร้างตู้โดยสารใหม่ขึ้นมาและวางไว้ที่ตำแหน่งท้ายสุดโดยตรง

อย่ามองว่าเป็นเพียงตู้โดยสารที่แสนจะธรรมดาเลย

แต่ถึงจะเป็นตู้โดยสารที่เขาสร้างขึ้นใหม่ พอเชื่อมต่อกับขบวนรถไฟแล้ว ก็สามารถได้รับประโยชน์จากการบีบอัดพื้นที่ภายในที่ขยายขึ้นได้เช่นกัน

ให้แลนสล็อตกับไร้สิ้นสุดที่เหลืออีก 19 ตัวเบียดกันนิดหน่อย ก็ยังพอใช้ได้

"ถือว่ามีตู้โดยสารตู้ที่เก้าแล้ว"

เย่ชีเหยียนยืนอยู่ภายในตู้โดยสารตู้นี้ ยิ้มบางๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป