“เอฟเฟกต์ถูกเปลี่ยนไปหมดแล้วงั้นเหรอ?”
100 หน่วยพลังแลกกับ 100 หน่วยจิต
ผลลัพธ์แบบนี้ถ้าคิดอีกแง่ก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แถมเพราะต้องใช้พลังไป ส่วนหนึ่งยังทำให้ชีวิตตัวเองตกอยู่ในอันตรายมากขึ้นด้วย
แต่...
ความสามารถนี้ ก็ไม่ได้อ่อนแอ
สำหรับนายสถานีหลายคน จิตแทบจะเทียบเท่ากับพลัง
ไม่ว่าคุณจะใช้ความสามารถพิเศษแบบไหนก็ตาม
เวทมนตร์ คาถา อาคม อาณาเขตเวทย์ คำสาป...
เอฟเฟกต์ความสามารถส่วนใหญ่ ต้องใช้จิตในการปลดปล่อยทั้งนั้น
แน่นอนว่าพลังเช่นพลังเลือด ลมปราณ ยุทธเวท อะไรพวกนั้นก็ต้องใช้พลัง
เย่ชีเหยียนนับว่าใช้ทั้งสองอย่าง แต่ส่วนใหญ่แล้วการใช้จิตก็เปลืองมากกว่า
ถ้าไม่ใช่เพราะความเร็วในการฟื้นฟูจิตของเขามันนอกลู่เกินเหตุ ก็คงไม่มีทางเติบโตได้เร็วขนาดนี้ และเข้าสู่ชานชาลาระดับสูงจำนวนมากภายในเวลาสั้น ๆ
“เป็นดาบที่ประหลาดจริง ๆ”
เย่ชีเหยียนพึมพำเบา ๆ กำลังจะยื่นมือไปแตะด้ามดาบเพื่อดึงออกมาดูให้ชัด ๆ
หมิงหมิงก็ส่งเสียงร้องด้วยท่าทางร้อนรนอีกครั้ง
“กริ๊งงง!”
“หืม? เจ้าหมายความว่า อย่าแตะดาบเล่มนี้อย่างนั้นหรือ?”
มันพยักหน้า ร่างเล็ก ๆ ของมันดูเหมือนจะอ่อนล้าจนแทบจะหลับอยู่แล้ว
“ได้ งั้นเก็บไว้กับเจ้าก็แล้วกัน”
ถึงแม้จะไม่รู้สาเหตุ แต่เย่ชีเหยียนก็ไม่แตะต้องมัน
และเพราะแบบนั้น
ดาบประหลาดเล่นกลเล่มนี้ กับวิวัฒน์ของมัน จึงพลาดกันไป