อัลเฟรดตายแล้ว
ศึกครั้งนี้ทำให้เย่ชีเหยียนเข้าใจข้อเท็จจริงข้อหนึ่ง
เขาแข็งแกร่งไม่พอ
บางทีไอเทม โมดูล และความสามารถของเขาอาจเหนือกว่านายสถานีหลายคน
แต่เมื่อเทียบกับนายสถานีระดับสูงที่สั่งสมมายาวนานหลายยุคสมัยแล้ว ยังห่างชั้นกันมาก
อัลเฟรดเป็นแวมไพร์ ดังนั้นพลังของผู้พิพากษาจึงมากพอจะสังหารมันได้ในขณะที่มันบาดเจ็บหนักจากกระบี่น้ำตาแห่งการจารึก
และมันก็มีสิ่งที่ปกป้องอยู่
ตั้งแต่ต้นจนจบ มันไม่เคยอยู่ห่างจากหัวใจดวงนั้นมากเกินไปนัก
ส่วนหัวใจดวงนั้นหลังจากถูกพิษของผลรัตติกาล ก็เกิดคลื่นสะท้อนกลับที่ส่งผลย้อนกลับมายังมันแทน
"ดาบเล่มนี้ ก็ไม่เลวนี่นา"
เย่ชีเหยียนถอนตัวออกจากโหมดโอเวอร์คล็อกและทรยศ ผิวหนังของเขาร้อนผ่าวเล็กน้อย
สถานะโอเวอร์คล็อกจะเผาผลาญพลังจิตและพละกำลังทุกวินาที
ถึงแม้ไม้มะเกลือจะคอยดูดกลืนแวมไพร์ที่อยู่ใกล้เคียงมาเติมให้เรื่อย ๆ
แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่น้ำหยดเดียวในมหาสมุทร
[ละครลวง] และ [สนามแชมเปี้ยน]
ความสามารถสองอย่างนี้ที่ซ้อนทับกันและเพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ ต่างหาก คือความจริงที่ทำให้เขารักษาการใช้พลังมหาศาลในช่วงวินาทีสุดท้ายที่ใช้พลังผู้พิพากษาเอาไว้ได้
เงื่อนไขแห่งชัยชนะครั้งนี้มีมากมายเหลือเกิน
ถึงขั้นมีส่วนของการเดิมพันด้วย
แต่ว่า เขาก็ยังชนะ
ผู้ชนะ คือผู้ถูกต้อง
สายฝนเย็นเยียบโปรยปรายลงมาช้า ๆ
คอยลดอุณหภูมิให้กับร่างที่ร้อนระอุของเย่ชีเหยียน
น้ำตาแดงคืนสู่สภาพเดิม มาอยู่ข้างกายเย่ชีเหยียน กางร่มบุปผาสีเลือดให้เขา