ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ของที่ควรได้มานั้นได้มาถึงมือแล้ว
บัดนี้ ในพื้นที่นี้ก็ไม่มีอะไรที่จำเป็นอีกแล้ว
ถึงเวลาอำลาเสียที
“เฮ้ย ยังได้ของไอเทมระดับ 12 มาฟรี ๆ อีกชิ้น งานนี้กำไรงอกจริง ๆ”
[มิตินอกพื้นที่ · อุปกรณ์จัดเก็บ (ระดับ 12)]
อุปกรณ์ชิ้นนี้ที่ใช้จัดเก็บ[เมียตีร่า] ดีกว่าอุปกรณ์จัดเก็บทุกชิ้นที่เขามีอยู่หลายเท่าตัว
“ว่าแต่บอกว่าพกพาได้สะดวก แต่ตัวโตขนาดนี้ ดูท่าจะต้องเอาเข้าหน่วยจัดเก็บซ้อนกล่องไปซะแล้ว”
เขายื่นมือไปแตะอุปกรณ์นั้น ทันทีที่สัมผัส จอแสงพิเศษก็ผุดขึ้นอีกครั้ง
[ต้องการรับ·เมียตีร่า·มิติเหนือพื้นที่·เข้าสู่ภายในหรือไม่?]
[ตกลง/ปฏิเสธ?]
“หืม?”
เย่ชีเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย
ถ้าเขาไม่เข้าใจผิด การรับเมียตีร่ามิติเหนือพื้นที่เข้าไป หมายความว่า...
จะรวบพื้นที่นี้ พร้อมด้านนอกทั้งหมด กลืนเข้าไปในอุปกรณ์จัดเก็บนี้งั้นรึ?
“ของอะไรมันถึงกับรวบพื้นที่ได้ด้วย?”
ราวกับได้ยินข้อสงสัยของเขา จอแสงของระบบก็ค่อย ๆ แผ่ออกมาเงียบ ๆ ข้างกาย
[เมียตีร่า·มิติเหนือพื้นที่ (ระดับ 12)]
[พื้นที่ที่แตกแขนงออกจาก[มิตินอกพื้นที่ · อุปกรณ์จัดเก็บ] เกิดขึ้นจากการหลอมรวมกับ[เมียตีร่า]ผ่าน[การเลือนหายของนามแท้]ที่ยาวนานนับไม่ถ้วน]
[ผล: ไม่มีผลพิเศษ เมื่อรวบกลับเข้าอุปกรณ์จัดเก็บมิติเหนือพื้นที่แล้ว สามารถใช้เป็น[วัตถุดิบ]ได้]
“แปลว่าพื้นที่นี้ก็เป็นไอเทมชิ้นหนึ่งนี่นา?”
[“ใช่แล้ว”]
แสงเปล่งประกายในดวงตาของเย่ชีเหยียน
แม้ผลของมันจะเรียบง่ายจนดูไร้ประโยชน์ก็จริง