เอาชีวิตรถไฟ: วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัดของข้า

ตอนที่ 362 [เนตรมารต้องคำสาป·แย้งกลับ]

6 นาที· 1.4K คำ

"เจ้าสิ่งนี้จะใช้ยังไงนะ"

จบบทสนทนากับฝ่ายบริการของตลาดมืด

เย่ชีเหยียนก็อยู่บนเกาะแห่งนี้ รอคอยการกลับมาของวอลล์อีพลางศึกษาและลองใช้รางวัลที่ได้จากการทำภารกิจสำเร็จ

[หยกหยกล้ำค่าเสริมพลังสายคำสาป]

ตอนนี้เย่ชีเหยียนมีไอเทมที่เข้าข่ายเป็นของสายคำสาปขนานแท้อยู่ในมือเพียงสองชิ้น

ชิ้นแรก คือไอเทมที่ได้จากหีบสมบัติเลเวล 7 หลังจากสิ้นสุดการวิวัฒน์ที่ได้มาในโรงแรมเฟิ่งเสียงบนชานชาลาเลเวล 7

[อัญมณีเนตรอัปมงคล (เลเวล 8)]

[เมื่อสวมใส่แล้วสามารถใช้คำสาปเนตรอัปมงคล หน่วยที่ถูกคำสาปจะเข้าสู่สถานะอ่อนแอแบบสุ่มในช่วงเวลาหนึ่ง โดยตัดสินด้วยพลังจิตของผู้ใช้]

[หมายเหตุ: อัญมณีนี้สามารถใช้แทนดวงตาของมนุษย์ได้]

ส่วนชิ้นหลัง คือต้นผลรัตติกาล ซึ่งเกี่ยวข้องกับต้นผลเสวินขาวไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง หรือพูดให้ถูกคืออยู่ตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิง

แนวคิดเรื่องความตายที่ผู้ประกาศมรณะแบกไว้แต่เดิมนั้น ก็ถือเป็นคำสาปประเภทหนึ่งได้ในแง่หนึ่ง

แต่ไอเทมนี้ไม่กระตุ้นปฏิกิริยาใด ๆ ต่อลำดับไพ่

ชัดเจนว่า ไม่สามารถใช้ได้

"ระหว่างอัญมณีกับต้นไม้ เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง"

เย่ชีเหยียนครุ่นคิดเล็กน้อย

"ต้นผลรัตติกาลมีมนตราคอยเสริมพลังให้ตลอด อัญมณีเนตรอัปมงคลนี่ชดเชยจุดอ่อนด้านเรื่องเร้นลับของข้าได้"

ว่ากันตามตรง ผลรัตติกาลก็คือพิษที่เรียกว่า "คำสาป"

ใช้ค่อนข้างยุ่งยากกว่า

จนถึงตอนนี้ ก็มีเพียงแต่ตะกละ เจ้าพวกที่กินทุกอย่างไม่เลือก ที่ถูกผลรัตติกาลจัดการสาหัสไปครั้งหนึ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป