[การต่อรองสำเร็จ~]
ท่ามกลางแสงสว่างซีดขาว ปิศาจกระดูกอันบริสุทธิ์ปรากฏต่อหน้าเท็งโก
ร่างกายที่ควบคุมไม่ได้ยื่นมือออกไป แตะสัมผัสกับนิ้วกระดูกสีขาวของปิศาจนั้น
พลังช่วยเหลืออันแผ่นมาจากปิศาจล้างล้างความเจ็บปวดในร่างกายเขา
ทุกอย่างเหมือนกลับไปสู่ภาพในตอนแรก
เมื่อเท็งโกลืมตาขึ้น มองเย่ชีเหยียนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ดวงตาเบื้องล่างกลับแน่นไปด้วยความโกรธ
"นายต้องการใช้สิ่งนี้ควบคุมฉันงั้นรึ?"
ในฐานะศัตรู การช่วยเหลือที่ดูเหมือนไร้ราคาแลกของเขา ในที่สุดย่อมต้องแลกมาด้วยราคาที่เจ็บหนักยิ่งกว่า
ราคานั้นจะเป็นอะไร เท็งโกไม่รู้ แต่เขาไม่ยอมจำนนแบบนี้
ในฐานะเจ้าเมืองแห่งเมืองมิรันดา ทำไมต้องถูกหนุ่มน้อยคนหนึ่งควบคุม?
เขาหยิบคมดาบกระดูกบนพื้นขึ้น พุ่งเข้าสังหารเย่ชีเหยียน
แต่เพียงเริ่มขยับตัว ดวงตาก็สาดประกายกางเขนกลับหัวสีดำเพียงวูบเดียว ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้เขาล้มคว่ำลงกับพื้นทันที
บาดแผลที่เพิ่งหายจากร่าง ราวกับกลับคืนมาในสภาพรุนแรงยิ่งกว่าเดิมในวินาทีนั้น
เย่ชีเหยียนไม่ได้ปล่อยให้บาดแผลเจ็ดเท่าระเบิดขึ้นทันที
"ฉันแค่มอบโอกาสใหม่ให้หนึ่งครั้งเท่านั้น แค่นั้นเอง คงไม่ยอมจำนนใช่ไหมล่ะ เจ้าเมืองเทิงก๋อ
ระหว่างการล้มลงอย่างเงียบงันแบบเมื่อกี้ กับ...นายอยากตายอย่างฮึกเหิมกว่านั้นรึเปล่า?
ไปสู้กับท่านระเบียบอีกครั้งสิ?"
เท็งโกลุกขึ้นจากพื้น เงียบไปครู่หนึ่ง
"เด็กน้อย อ๋อ...งั้นเหรอ นายวางแผนให้ฉันกับท่านระเบียบกัดกันเองงั้นสินะ
ดีมาก ดีจริง ๆ! การเลือกของนายถูกต้องแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า!
แต่นายควรมั่นใจเถอะว่าตัวเองมีความสามารถพอจะฆ่าฉันได้"
ตราปีศาจรูปหมาป่าส่องประกายบนร่างเท็งโก
เขายังคงหยิบคมดาบกระดูกนั้นขึ้นมา คำรามดังกึกก้องจนแผ่นดินสั่น