วอลลี่ได้ทำภารกิจผจญภัยของมันจบสมบูรณ์แล้ว
เย่ชีเหยียนหยิบกระป๋องคำราชด้วยพลาสมาออกมายื่นให้หุ่นยนต์ตัวจิ๋วที่ทุ่มเทงาน
แล้วยกมือลูบหัวเหล็กของมันเบา ๆ
"เหนื่อยนักหรือ"
วอลลี่ดีใจจนยกแหนบกลไกทั้งสองข้างขึ้น
กะโหลกซอมบี้ฟันหลอที่มันถืออยู่ถูกส่งต่อไปยังเจ้านายของมัน
ฉากนี้ดูออกจะแปลกประหลาดอยู่ไม่น้อย
ก็กะโหลกซอมบี้อะไรกัน จะมองยังไงก็ไม่น่าจะเหมือนรูปร่างของ[ของล้ำค่าที่สุดในโลกนี้]
แต่โลกชานชาลาในดินแดนรกร้างแบบนี้ ก็เป็นแบบนี้มาตลอด
ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่าของธรรมดา ๆ หรือของประหลาด ๆ บางชิ้น จะนับว่าล้ำค่าหรือไม่
เหมือนกับ
หัวซอมบี้ก้อนนี้
[หีบสมบัติระดับ 9 (เปิดได้)]
ใช่แล้ว
ของนามธรรมแบบนี้
ใครจะไปคิดว่ามันเป็นหีบสมบัติล่ะ?
ถ้าไม่มีวอลลี่ ต่อให้เจอเข้าจริง ๆ เย่ชีเหยียนก็คงแค่ขยาดตาแล้วเมินผ่านไปเฉย ๆ
"ว่าแต่...ก็นานพอสมควรแล้วนี่นา ที่ไม่ได้เจอหีบสมบัติ"
เย่ชีเหยียนอดถอนใจไม่ได้
ลองนึกย้อนดูดี ๆ ครั้งล่าสุดที่ได้หีบสมบัติก็ตอนอยู่สถานีหุบเขาเมเปิลแดง
วอลลี่เจอหีบสมบัติระดับ 6 มา แล้วก็ถูกเขาขายต่อให้ตลาดมืดไป
ส่วนครั้งก่อนหน้านั้น ก็คือที่แดนของฉีหลี่ สถานีแรกที่เจอ[ห้วงเหว]นั่นเอง ซึ่งได้หีบสมบัติพิเศษระดับ 9 มา
ข้างในเปิดออกมาเป็นไอเทมกลืนเสียงที่ใช้ปิดผนึกการส่งผ่านมิติได้
แค่ว่าจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีโอกาสดี ๆ ให้ใช้สักที
"หีบสมบัติระดับ 9 แท้ ๆ แถม...เอ๊ะ?"