หลังขับรถเก๋งวิ่งเล่นมาหลายวัน เย่ชีเหยียนก็เริ่มเบื่อรถคันนั้นเสียแล้ว
ในเมื่อระดับของรถคันนั้นก็แค่ระดับ 1 ไม่ว่าจะวิวัฒน์กี่ครั้งก็ไม่มีทางเทียบชั้นรถบดถล่มที่เขาเป็นเจ้าของมาแต่ไหนแต่ไร
ใช้ขับเล่นยามค่ำในเมืองก็พอ แต่ถ้าจะใช้เดินทางไกลจริง ๆ ความเร็วยังช้าเกินไป
เขาจึงเปลี่ยนมาขับรถบดถล่มซะเลย
ตลอดทางพุ่งทะยานชนทุกอย่างขวางทาง สัตว์ประหลาดต่างเผ่าพันธุ์ที่เจอมากมายถูกชนแตกกระจายตายคาหน้า
เขายังลองจับสัตว์ประหลาดแบบเดียวกับกระต่ายกล้องถ่ายรูปตัวนั้นอีกหลายตัวมาควบคุมด้วยอำนาจเหนือชั้น
แต่ครั้งนี้ไม่มีการพบพื้นที่พิเศษนั้นอีกเลย
สาเหตุก็เดาไม่ยาก คงเป็นเพราะเชิงมโนทัศน์ของการ์ดปีศาจใบนั้นปิดกั้นหน้าต่างการสังเกตการณ์เสียแล้ว
มันกำลังหลบหน้าเย่ชีเหยียน
ค่ำลง
เย่ชีเหยียนมองแผนที่บนแท็บเล็ต
เหลือทางอีกแค่หนึ่งวันก็จะถึงเมืองปั๋วซือที่เป็นที่ตั้งของสมาคมสัตว์ประหลาด
โลกชานชาลาแบบนี้ไม่มีเป้าหมายชัดเจน พื้นที่กว้างใหญ่มหาศาล เวลาที่เสียไปกับการเดินทางจึงมหาศาลจริง ๆ
ริมกองไฟที่จุดไว้ รถไฟของเย่ชีเหยียนถูกปล่อยออกมาจากเมทริกซ์ รอถึงเที่ยงคืนของคืนนี้ผลของเมทริกซ์ก็จะรีเซ็ต
ลีเซ็ตกำลังย่างสเต๊กทำอาหารมื้อเย็นของคืนนี้ให้เขา
การลาดตระเวนร่างปกติถูกปล่อยออกมานอนพักบนตู้โดยสาร
อีกาคู่ร้ายและอีฟ สองตัวแรกเฝ้าระวังภัยทางอากาศ ส่วนอีฟรับหน้าที่ดูแลพื้นดิน เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีสัตว์ประหลาดมารบกวนมื้ออาหารของนายตัวดี