เป้าหมายของจูซิงถูก็มีแค่นั้น
ความยุติธรรมอะไร การช่วยเหลือหัวหน้าขบวนรถไฟอะไร นับว่าเข้าไปทำไม
สรุปแล้ว ผู้หญิงคนนี้แค่ฝังใจเป็นศัตรูกับท่านระเบียบคนนั้น อยากจะกำจัดอีกฝ่ายให้ได้เท่านั้น
จากนั้นค่อยทำให้ไพ่ระเบียบกลับคืนสู่ที่รกร้าง ถูกเก็บรวบรวมขึ้นใหม่ เพื่อให้ลำดับไพ่กลับเข้าสู่[ตี้ซวี่]อีกครั้ง
ฉะนั้น สุดท้ายแล้วจูซิงถูก็ยังทำเพื่อลำดับไพ่อยู่ดี
ผู้หญิงคนนี้... ไม่เคยเปลี่ยนเลย
เย่ชีเหยียนไม่สนใจแผนการของเธอเท่าไหร่
แต่ไอ้คนที่ชื่อท่านระเบียบนั่น ก็เป็นศัตรูกับเขาเช่นกัน
การลดทอนความสามารถของศัตรูลงได้ ไม่ว่ามองยังไงก็เป็นเรื่องที่ดี
["โดยรวมแล้ว ก็เหมือนเดิม นายจะทำอะไรก็ตามใจ ขอให้นายชนะในสงครามคำอธิษฐาน ส่วนเรื่องอื่นฉันเตรียมการไว้หมดแล้ว
ไหนจะจำได้อีกว่า การที่นายเข้ามาในอาณาจักรวิญญาณอธิษฐานนี่ อยู่นอกแผนที่วางไว้ตั้งแต่แรก
การปรากฏตัวของนายดึงดูดอาบูคาโดเข้ามา และการมาของอาบูคาโดก็ทำให้สายตาของเหล่าหวนคืนบ้านหันมามองที่อาณาจักรวิญญาณอธิษฐานแห่งนี้
มีคนอีกเป็นจำนวนมากที่จับตาดูชัยชนะของสงครามครั้งนี้อยู่นะ น้องเย่ สู้ๆ ~ ถ้านายแพ้ล่ะก็..."]
["ถ้าแพ้ก็หนีไปไกลๆ สิ"]
["เอ๊ะ? ไม่ใช่ต้องสู้จนถึงที่สุดแล้วห้ามแพ้เลยเหรอ?"]
["โง่เอ๊ย ฉันไม่ใช่พระเอกการ์ตูนเลือดร้อนสักหน่อย"]
เย่ชีเหยียนแอบอยากหัวเราะ
แต่ถึงจะพูดอย่างนั้น...
"ก็เถอะ ฉันเกลียดความพ่ายแพ้อยู่พอตัว"
เขาพึมพำเบา ๆ ปิดจอแสงสนทนา แล้วเดินออกจากกระท่อมน้ำแข็ง
"ฮะ ฮี... พี่ฮีโร่?"