"เอ๊ะ? ทำไมยังมีอีกตัว? หนูเน่า ไอ้กลิ่นเหม็นๆ บนตัวแกน่ะ อย่าปล่อยออกมาสิ ขยะแขยงจริงๆ"
เคียวกามาสึ เทพระดับซี จ้องมองหนูรูปคนที่สวมเสื้อกันฝนสีเขียวเข้ม ดูเหมือนเพิ่งโผล่มาจากท่อระบายน้ำตรงหน้า แล้วรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อย
หนูระบาด เทพระดับซีเช่นเดียวกัน หัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ ตั้งแต่มันปรากฏตัว พื้นที่ที่พาทั้งสองลงมายังที่นี่ก็ส่งกลิ่นที่บรรยายยากกระจายไปทั่ว
ผู้บรรเลงระดับต่ำที่อ่อนแอบางส่วนได้รับผลจากกลิ่นนี้ ผิวกายเกิดจุดสีเขียวเข้มขนาดต่างๆ กันที่น่าขยะแขยง
"โอ้ ฉันนึกว่าใคร ไม่ใช่น้องเคียวกามาสึนี่เอง ขอดูหน่อยสิ...82? อ่อนแอจริงๆ"
กรงเล็บอันคมของเคียวกามาสึชี้ตรงไปที่หนูระบาด ดวงตะสีชาดเต็มเปี่ยมไปด้วยฆาตเจตนา
"หนูเน่า แกก็แค่ 61 เท่านั้นเอง ไม่ได้สูงกว่าฉันเท่าไหร่ แล้วแกคิดว่าแกชนะฉันได้แน่เลยงั้นรึ? ถ้าฉันสังหารแกตอนนี้ แกจะทำอะไรฉันได้? เอ๊ะ?!"
เคียวกามาสึกับหนู สองสิ่งมีชีวิตที่อ้างตนว่าเป็นเทพต่อหน้ากันด้วยท่าทีที่ตึงเครียดราวดาบออกฝัก
เคียวกามาสึและหนูยักษ์ที่ค่อยๆ โผล่ออกมาจากของเหลวสีดำนั้นใกล้จะเข้าปะทะทุกขณะ แค่ประกายไฟเพียงดวงเดียวก็จะลงมือกันเสียตรงนี้
โยอาคิมกับมังกรสัตว์แห่งโลกนี้มองหน้ากัน คนแรกลังเลอยู่ครู่อยากเข้าไปห้ามปราม แต่กลับก้าวไม่ได้แม้ครึ่งก้าวภายใต้แรงกดดันอันเป็นเทพ
แม้แต่มังกรสัตว์ที่ทรงพลังนั้นก็เช่นกัน
เทพระดับซีแม้จะไม่ได้ทรงพลังมาก