เติมแต่งเกราะครบทุกช่องแล้ว การเดินทางในโลกชานชาลาแห่งนี้ก็นับว่าสำเร็จขั้นต้นอย่างสมบูรณ์
ตอนนี้ก็แค่รอให้วัลลี่ค้นพบสมบัติล้ำค่าที่สุดของสถานีนี้ งานของสถานีนี้จะสำเร็จหรือไม่ก็ไม่ได้สำคัญขนาดนั้นแล้ว
เดินออกจากห้องนิรภัยใต้ดิน ทีมสีพิเศษภายนอกก็ถูกสุนัขสามหัวนรกที่ตะกละแปรสภาพออกมาบดขยี้พ่ายแพ้ไปแล้ว
แม้ยังไม่ตาย แต่ก็นอนสลบอยู่บนพื้น สภาพยับเยินน่าเวทนา
เย่ชีเหยียนเดินผ่านข้างกายพวกเขา หัวหน้าทีมสีพิเศษดิ้นรนยื่นมือมาทางเขา
“หยุด หยุดก่อน!”
ฝีเท้าหยุดชะงัก หันมองตามเสียง
หัวหน้าทีมไม่รู้เอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ทั้งที่ปอดถูกเผาจนทะลุแล้วยังค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้น
“ข้า ข้าไม่มีทางปล่อยให้เจ้า ทำร้ายประชาชน ข้า...”
ทำร้ายประชาชน?
เย่ชีเหยียนมองไปรอบๆ อย่างฉงน
เขาทำร้ายที่ไหน?
เอาเข้าจริง ตั้งแต่เข้ามาในเมืองนี้จนถึงตอนนี้ เขาก็แค่ฆ่าหน่วยรักษาความปลอดภัยของสมาคมอัศจรรย์กับพวกศรัทธาชนในโบสถ์ไปบ้าง
คนธรรมดาไม่ได้มายุ่มย่ามกับเขา ฆ่าคนธรรมดาก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร เขาจะฆ่าคนไปทำไม?
“ข้า ข้าจะท้าทายเจ้า...”
เย่ชีเหยียนหยิบผลไป่เซินออกมากัดหนึ่งคำ ดีดนิ้ว สุนัขสามหัวนรกที่ตะกละแปรสภาพออกมาก็เลือนหายไป และร่างหลักก็กลับคืนสู่รูปลำดับไพ่เข้าไปในคลังการ์ดมิติลวง
“ความกล้าหาญน่าชมเชย ส่วนการท้าทาย เจ้าไม่มีทางชนะ”
ทิวทัศน์ขับเคลื่อน ปักษาดาวอัปมงคล
คลื่นเสียงกัมปนาทและไอพ่นแสงกระจายตัว ทำเอาสมาชิกสีพิเศษที่ยืนโงนเงนจะล้มอยู่แล้วทรุดลงไปกองกับพื้น