"อยู่ ๆ ก็ให้ความสามารถนักแม่นปืนมาเลยสินะ"
เมื่อมีความสามารถนี้แล้ว เย่ชีเหยียนคิดว่าหากต้องเจอพวกซอมบี้อีกครั้ง ก็คงไม่ต้องหลบซ่อนไปทั่วแน่
หลังจากดูดซับของรางวัลทั้งหมดแล้ว เมื่อไม่มีอะไรทำ เย่ชีเหยียนก็กินผลไม้พลางเปิดหน้าต่างแชตส่วนตัว
เขาก็มีชื่อเสียงอยู่บ้างในหมู่ผู้เอาชีวิตรอดกลุ่มนี้ เผื่อมีใครมาขอแลกเปลี่ยนกับเขา ถ้าพลาดบลูปรินต์หรือเหรียญรถไฟอะไรไปก็คงน่าเสียดายแย่
"หืม? หลี่เสี่ยวเชิง? ไม่ใช่ไอ้หมอนั่นที่สถานีสามหรอกเหรอ?"
"ชวนฉันเข้าร่วมพันธมิตร? พันธมิตร? มันอะไรกันนะ?"
เย่ชีเหยียนพยายามนึกทบทวนดู จึงนึกขึ้นได้ว่าพันธมิตรที่หลี่เสี่ยวเชิงพูดถึงคืออะไร
"พันธมิตร... ยังไงก็รู้สึกไม่ค่อยน่าเชื่อถือเลย"
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เย่ชีเหยียนก็เลือกตอบรับคำขอเป็นเพื่อนของหลี่เสี่ยวเชิง
ถึงไอ้หมอนั่นจะไม่ใช่พวกเดียวกับเขา แต่มันก็น่าจะมีเหรียญรถไฟอยู่บ้าง
ค้าขายกับมันได้ แต่ขอแค่อย่าไปพัวพันลึกซึ้งก็พอ
อีกด้านหนึ่ง หลี่เสี่ยวเชิงที่กำลังแย่งคันเบ็ดกับคนอื่นอยู่ เห็นข้อความแจ้งว่าคำขอเป็นเพื่อนของตัวเองถูกตอบรับแล้ว
เขาจำได้ว่าเคยส่งคำขอให้แค่คนเดียวเท่านั้น
"ในที่สุดก็คิดจะติดต่อฉันแล้วสินะ"
เย่ชีเหยียน: ["ทำคันเบ็ดเสร็จหรือยัง?"]
"หืม?"
เมื่อเห็นข้อความที่เย่ชีเหยียนส่งมา หลี่เสี่ยวเชิงก็ขมวดคิ้ว
["น้องเย่ ไม่เจอกันนานเลยนะ นายอัปเกรดรถไฟครั้งแรกเสร็จหรือยัง?"]