เอมีเลียรู้สึกหวาดกลัวต่อเอริสอย่างสุดซึ้ง
แต่เมื่อได้เจอคนอย่างเย่ชีเหยียน เธอรู้สึกว่าตัวเองโชคดีกว่าเจ้านำทางคนอื่นไม่รู้กี่เท่า
แต่ทำไมถึงใจดีแบบนี้?
แม้เจ้านายของเธออยากทำลายสถิติ ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของคะแนนประเมิน การหาคู่ต่อสู้ก็ควรจำกัดอยู่แค่ในสนามประลองระดับใจกลางจันทราเท่านั้นถึงจะถือว่าสอดคล้องกับกฎ!
ระดับโคโรนา...
ผู้ทดสอบในสนามประลองนั้น แม้แต่เทพที่ชนะมาแค่นัดเดียว ก็เป็นฝ่ายที่ผู้ทดสอบแห่งสนามประลองระดับใจกลางจันทราไม่มีทางเอาชนะได้เด็ดขาด
เธอไม่ยอมรับ เธอหวาดกลัว...
ไม่ยอมรับที่เย่ชีเหยียนจะแพ้ หวาดกลัวที่เย่ชีเหยียนจะตาย
ทั้งที่ถ้าดำเนินไปตามปกติ
ให้เวลาเย่ชีเหยียนเพียงพอ อนาคตเขาแน่นอนว่าจะผ่านการทดสอบระดับโคโรนาได้ แต่ไม่ใช่มาตายตรงนี้!
"เจ้านาย จะ...จะเอ่อ เรายอมแพ้..."
ปัง——
มือของเย่ชีเหยียนฟาดลงบนศีรษะของเอมีเลีย
เอมีเลียเจ็บจนกัดริมฝีปาก เงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มที่สูงกว่าเธอมาก
"เจ้านาย?"
"นายลืมไปหรือเปล่าว่าเรายังมีไพ่ตายอยู่ใบนึง"
"ไพ่ตาย?"
"ใช่ ไพ่ตาย"
เย่ชีเหยียนยิ้มมุมปาก พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและมั่นใจ
"ถ้าความทรงจำของนายยังไม่ถูกเกมลบทับไป น่าจะจำได้ว่าเคยทำสัญญาแลกเฟืองกลอะไรกับฉันไว้ใช่ไหม"
[โอเวอร์คล็อก·เฟืองจักรกลเทพ (1/2) (เลเวล 12)]
นี่คือสัญญาที่เอมีเลียตกลงไว้เพื่อช่วยชีวิตตัวเอง
"ที่เจ้านายหมายถึงคือ..."
เอมีเลียสะดุ้งเฮือก
"ฉันจะพานายเข้าไปในสนามประลองระดับโคโรนาด้วยกัน นายเคยบอกว่าครึ่งหนึ่งของเฟืองอีกฝั่งอยู่ที่นั่น หามันมาให้ฉัน ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อฝืนต่อจนกว่านายจะนำเฟืองมาถึงตัว และนั่นคือโอกาสเดียวที่มี"