ตะกละหิวมาก
นับตั้งแต่คราวก่อนที่มันได้กลืนพลังบางส่วนจาก[ช่องว่างมิติ]
มันก็ไม่ได้ได้กินของดี ๆ อย่างจริงจังมาเป็นเวลานานแล้ว
ในฐานะตะกละที่ถูกเย่ชีเหยียนปฏิสัณธิใหม่จนแตกสลาย
มันไม่รู้เลยว่าร่างก่อนการถือกำเนิดนั้นเป็นอย่างไร
มันรู้เพียงสิ่งเดียว ของที่เจ้านายให้กินต้องดีกว่าของที่ตะกละตัวเดิมเคยกินเสมอ
ไม่ว่าจะเป็นศาสนทูตองค์แรกของเหล่าก๊อบลิน ราชานักรบผู้กล้า หรือแม้แต่พลังจาก[ช่องว่างมิติ]
ร่างเดิมมันเคยกินบ้างไหม?!
แน่นอนว่าไม่
รสนิยมของมันโดนเย่ชีเหยียนเลี้ยงจนเสียแล้ว~
ของที่ไม่อร่อย แม้จะหิวแค่ไหน เว้นแต่เจ้านายสั่ง มันก็ยอมกลับขึ้นรถไปกินขยะไร้ค่าที่เจ้านายให้กินยังดีกว่า
แต่...
[หิวจัง]
[อยากกินของ~]
[มันดูอร่อยซะนี่!]
[กินมัน แปลงมัน! ให้เป็นกำลังใหม่ของเจ้านาย!]
การแปลงร่างด้วยเมือกเหนียว! กองทัพของตะกละพุ่งเข้าใส่กิ้งก่ายักษ์มอร์กรุสอย่างบ้าคลั่ง
มีอีฟคอยล็อกเป้าหมาย จึงไม่ต้องแคร์เลยว่ามันจะซ่อนตัวอยู่ในหมอกดำนี้
"เหม็นเขียด ไม่อร่อย! ตายซะ!"
มอร์กรุสเหวี่ยงโซ่ที่รัดข้อมือ
เพียงหนึ่งทีมันก็บดสัตว์มังกรระดับ 9 จนแหลกลาญ
การเหวี่ยงอย่างบ้าคลั่งเต็มไปด้วยความชั่วร้าย เจาะทะลวงฝูงอสูรที่ไหลบ่าเข้าโจมตีมันไม่ขาดสาย
"กินพวกแก!"
มันกัดคอราชานักรบผู้กล้าแหวกแล้วกลืนลงท้อง
ทั้งที่ไม่มีทั้งความเจ็บปวดและรสสัมผัส แต่มันกลับรู้สึกถึงความขยะแขยงรุนแรงมหาศาลที่กำลังคุกรุ่นอยู่ในท้องของมัน