"คนใหม่...พวกนี้...นายสถานี?"
ในมุมมืดแห่งหนึ่งของตำหนักเทพโลหิต
ไม่มีใครสนใจที่นี่
ไม่มีใครสนใจคนคนนี้
หลี่เสี่ยวเชิง
เขากำลังซ่อนตัวในเงามืด แหงนหน้ามองท้องฟ้าของตำหนักเทพโลหิต ที่ชายหนุ่มกำลังเผชิญหน้ากับอัลเฟรด
เขาอยู่ไม่ไกล จึงได้ยินทุกคำที่เจ้าชายอัลเฟรดพูด
คนคนนี้ ร่างนี้ ชัดเจนว่าเป็นไวเคานต์แวมไพร์ที่เขาเป็นคนพาเข้ามา มีชื่อเดียวกับเขาแท้ ๆ
แต่ทำไม...
"หลี่เสี่ยวเชิงเป็นของปลอม เขาเป็นมนุษย์...ชื่อนี้...ชื่อนี้มันเป็นชื่อของฉัน...เขารู้จักฉัน เขากับฉันอยู่รุ่นเดียวกัน ไม่สิ ถึงขั้นอยู่เขตเดียวกันในฐานะนายสถานี"
"เรารู้จักกัน ฉันเคยเจอเขาหรือเปล่า? ไม่...หรือว่าเราเคยคุยกัน?"
"ใคร...ใคร...ใครกัน?"
หลี่เสี่ยวเชิงตัวสั่น ล้วงลูกแก้วออกมาจากกระเป๋า
เพราะอัลเฟรดกับเย่ชีเหยียนเริ่มการประลองกันแล้ว ห้องแชตด้านนอกใช้งานไม่ได้ แต่การดูรายชื่อเพื่อนยังทำได้ปกติ
ลูกแก้วคือตัวกลางของห้องแชตและรายชื่อเพื่อน
เขาเลื่อนดูอย่างรวดเร็ว ค้นหาไปทีละชื่อ
"ไม่ ไม่ใช่เขา ไม่ใช่คนนี้ด้วย พวกเขาไม่ได้มีรูปร่างแบบนี้ ฉันเคยเห็นพวกเขา...ใคร? ใคร?!"
ทันใดนั้น รายชื่อเพื่อนของเขาก็มาถึงด้านล่างสุด
ชื่อที่บล็อกเขาไว้ แต่หลี่เสี่ยวเชิงไม่ได้ลบออกจากรายชื่อเพื่อน ทำให้รูม่านตาของเขาหดตัวฉับพลัน
"เย่...เย่...เย่ชีเหยียน!!!"
ร่างกายของเขาสั่นระริก