จตุรเทวาลัย
มหาศาลาศักดิ์สิทธิ์ของเผ่าเอลฟ์แห่งป่าพลาตินัม
ในตำนานของพวกเขา นักบุญแห่งราชวงศ์เอลฟ์อันยิ่งใหญ่ได้เลี้ยงดูเทพเอลฟ์ผู้เป็นอมตะนิรันดร์นั้นขึ้นมา
คันธนู ดาบ เวทมนตร์แห่งป่าไม้ และการรักษา
พลังเหล่านี้ประกอบกันเป็นระบบพลังของเผ่าเอลฟ์
และก็เป็นเหตุผลที่ราชวงศ์เอลฟ์สามารถเจริญรุ่งเรืองได้
“ฝืนเอาไว้! อย่าให้เหล่าปีศาจหนังเขียวสกปรกพวกนี้บุกเข้ามาได้!”
“เอลฟ์รักษาอยู่ไหน! มาช่วยคนเดี๋ยวนี้!”
“ก๊อบลินสาปแช่ง ไสหัวไป!”
อาคารที่ตั้งอยู่บนเนินเขาแห่งนี้โดยเปรียบเทียบแล้วถือว่าเข้ายากป้องง่าย
แต่ภายใต้การรุกรานไม่หยุดหย่อนของกองทัพก๊อบลิน ก็ได้เผชิญจนถึงหนทางแห่งการพินาศเสียแล้ว
กองทัพรุกรานที่สามซึ่งอยู่ใต้บังคับบัญชาของกองทัพรุกรานที่เจ็ดแห่งพระราชวังก๊อบลินคือหน่วยที่รับผิดชอบการรุกรานแห่งนี้
ก๊อบลินนับแสนล้อมกรอบสถานที่นี้เอาไว้
ผู้บัญชาการกองที่สาม คือก๊อบลินหนังแดงร่างเตี้ย หลังของมันปักธงเปลวไฟอยู่หลายเล่ม
ใต้อุ้งเท้าของมัน ศีรษะของเหล่าเอลฟ์ที่ยังไม่ทันแห้งเกรียมถูกใช้เป็นรองเท้าเหยียบย่ำ
“วาฮาโระ!”
มันยืดถ้วยเหล้าที่แกะสลักจากกะโหลกศีรษะขึ้นแล้วเงยหน้าดื่ม
เล็กเท่านั้น แต่มันกลับยืนอยู่จุดศูนย์กลางอย่างเด็ดขาดท่ามกลางเหล่าก๊อบลินร่างกายแกร่งกำยานเหล่านั้น
มันโยนเหยือกเหล้าทิ้ง มองม่านเวทมนตร์ที่เริ่มปรากฏรอยร้าวขึ้นมา ใบหน้าอัปลักษณ์ก็ผุดรอยยิ้มเหี้ยมขึ้นเป็นระลอก
ธงเปลวไฟถูกดึงออกจากผิวหนังด้านหลัง
กลายเป็นหอกเปลวไฟลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ