“พวกแกบ้าไปแล้วรึไง!?”
โจรสลัดตาเดียวที่เพิ่งออกจากมิติความมืดมองด้วยความโกรธเกรี้ยวไปยังคนที่เหลืออีกสามคน
ทั้งสามนี่แหละที่รู้ชัดว่าคนแพ้คือเขา แต่กลับยังเลือกวางเดิมพันให้เขามากขึ้น
นอกจากการหลอกลวงเขาแล้ว โจรสลัดตาเดียวไม่เห็นประโยชน์อื่นใดเลยสักนิด
ชายหนุ่มร่างวิญญาณยกแว่นที่ไม่มีอยู่จริงขึ้นเล็กน้อย มองโจรสลัดตาเดียวที่กำลังเดือดดาลอย่างเยือกเย็น
“ถึงตาเกมรอบที่สองแล้ว ฉันขอท้าประลองเกมเป่ายิ้งฉุบกับเขา”
“พวกแก... พวกแก!”
เห็นได้ชัดว่าคนทั้งสามที่อยู่ภายนอกได้ตกลงกันบางอย่างไว้แล้ว
คำขอปรากฏขึ้น เกมเริ่มต้นขึ้นทันที
ระหว่างที่โจรสลัดตาเดียวยังลังเลอยู่นั้น เฟิงเฟิงเดินเข้าไปใกล้ม่อสือ ครุ่นคิดสักครู่แล้วเอ่ยขึ้น
“คุณม่อฉื่อ จะฟังแผนของพวกเราไหมคะ”
“ได้สิ~”
ไม่รู้ว่าเป็นความรู้สึกหลอกตาหรือเปล่า แต่เฟิงเฟิงรู้สึกว่าเวลาเด็กสาวคนนี้เรียกชื่อเธอ มันเหมือนกำลังเรียกคนรู้จักกันมานาน
ไม่สิ ต้องเป็นความรู้สึกหลอกตาแน่นอน ยังไงก็ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน...
เธอสะบัดความคิดประหลาดนั้นออกจากหัว แล้วเล่าแผนของทั้งสามคนให้ฟังทันที
การทดสอบรอบนี้ถึงแม้จะเป็นการแข่งเดี่ยว แต่โดยเปรียบเทียบแล้ว ยิ่งขับไล่คนหนึ่งออกไปได้เร็วเท่าไหร่ ยิ่งเป็นเรื่องดีต่อคนที่เหลือเท่านั้น
ดังนั้นหลังจากเกมรอบแรกของม่อสือกับโจรสลัดตาเดียวจบลง ฝ่ายไหนมีชิปเหลือน้อยกว่า อีกฝ่ายจะส่งคำขอท้าประลองเข้าหาทันที