ทางเข้าสะพานยกระดับที่มุ่งหน้าออกจากเมือง
ที่นี่ถูกยวดยานกีดขวางจนสัญจรไม่ได้ ต้องลงจากรถแล้วเดินเท้าออกจากเมืองเท่านั้น
คลีคค่อย ๆ สังเกตการณ์รอบข้างอย่างระมัดระวัง หวาดเกรงว่าจะมีสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ตัวใดโผล่มาเล่นงาน
เย่ชีเหยียนก็สังเกตรอบข้างเช่นกัน แต่สิ่งที่เขาสังเกตไม่ใช่สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ หากเป็นรถยนต์บนสะพานยกระดับที่ค่อนข้างสมบูรณ์และไม่มีใครตายคาที่อยู่ข้างใน
"อีฟ คันนี้เป็นยังไง?"
หูกระต่ายทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนของอีฟเปลี่ยนเป็นเลขเจ็ด
"เจ็ดคะแนน พอผ่านเกณฑ์น่ะค่ะ~ ไม่ได้ ต้องหาต่อ หาคันที่ได้สิบคะแนนให้เจอ"
คลีคกลืนน้ำลายอย่างประหม่า มองดูท่าน[สีพิเศษ]ผู้นี้ที่ไร้ขอบเขตการระแวดระวังใด ๆ ราวกับไม่ได้อยู่ท่ามกลางภยันตรายที่แวดล้อมด้วยสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์กับซากศพ แต่อยู่ในโชว์รูมรถยนต์ ชั่วขณะนั้นก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี
เขาเป็น[สีพิเศษ]ของสมาคมประหลาดจริงหรือ?
เขาเคยคิดถึงคำถามนี้ แต่พอความคิดนี้แวบขึ้นมา เขาก็ปฏิเสธมันทันที
ในที่สุดก็มาถึงช่วงกลางของสะพานยกระดับ ที่นี่มีกองภูเขาเล็ก ๆ กองหนึ่ง
ภูเขาที่ก่อร่างจากซากศพมนุษย์และซากรถยนต์
สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์จำนวนมากเดินวนรอบกองภูเขานี้ ราวกับกำลังประกอบพิธีกรรมบางอย่าง
สีหน้าของคลีคเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน รีบเอ่ยขึ้นว่า
"ท่านสีพิเศษ! มีสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ระดับสูงกำลังถือกำเนิด!"
"ท่ะ ท่านสีพิเศษ!"
เขาหันไปทางด้านหลัง แต่ในตอนนี้เย่ชีเหยียนกับอีฟกำลังยืนวิจารณ์รถสปอร์ตสีฟ้าคันหนึ่งที่ถูกชนท้ายอย่างออกรส ความรู้สึกผ่อนคลายประหลาดนั่นทำให้คลีคแทบจะเป็นบ้า