เข้าไปในประตู
ความว่างเปล่าเหมือนทุกครั้งไม่ได้ปรากฏขึ้น
เย่ชีเหยียนก็ไม่ได้เข้าไปยังโลกนั้น
เขาลืมตาขึ้น
ที่แห่งนี้ มืดสนิท
มีเพียงด้านหน้าของเขาที่มีถนนสามสายอยู่
ปลายถนนแต่ละสาย คือประตูบานที่แตกต่างกัน
“นี่มัน?”
[คุณกำลังจะเข้าสู่โลกสุดวิบาก · ดาวไคเลย]
[โลกนี้อยู่ในสถานะหยุดเวลา]
[เมื่อเข้าประตู จะเริ่มนับถอยหลัง 48 ชั่วโมงสุดท้าย]
[คุณ คือผู้มาเยือน]
[กรุณา ตัดสินใจ]
ประตูทั้งสามบานเปิดขึ้นพร้อมกัน
บนจอแสงก็แสดงชื่อที่แตกต่างกันสามชื่อ
[จุดมาเยือนที่หนึ่ง: ซากศพน้ำค้างแข็ง]
เบื้องในประตูที่ปลายถนนสายแรก โครงกระดูกยักษ์กำลังนอนนิ่งอยู่บนทุ่งน้ำแข็ง
[จุดมาเยือนที่สอง: ซากมหานครหลวง]
ปลายถนนสายที่สอง ภาพที่ประตูแสดงให้เขาเห็น คือมหานครที่ไร้ซึ่งมนุษย์สักคน ถูกปกคลุมด้วยหิมะและน้ำแข็ง
[จุดมาเยือนที่สาม: ฐานที่มั่นสุดท้ายผู้ขวางพายุหิมะ]
ปลายถนนสายที่สาม เป็นกระท่อมเล็กที่มีควันจากการหุงต้มลอยขึ้น พึ่งพาม่านแสงกึ่งโปร่งใส ฝืนยืนหยัดอยู่ท่ามกลางพายุหิมะ
ม่านแสง? กระท่อม?
เดี๋ยว นั่นมัน?
ดวงตาเย่ชีเหยียนสว่างวับ เขาไม่ลังเลเลือกถนนสายที่สามทันที
ไม่ผิดแน่!
แนวป้องกันจอแสงนั้น คือสถานที่เก็บสิ่งที่เขากำลังตามหา
แนวป้องกันที่เก็บไพ่ภัยพิบัติ
“น่าสนใจอยู่เหมือนกันนะ ความสามารถที่ถูกเสริมพลังหรือเปล่า? ถึงขั้นแสดงประตูออกมาตรง ๆ ได้เลย... แต่ทำไมตอนเข้าโลกชานชาลาถึงไม่มี?”