"ปีศาจเหรอ?"
"ใช่ ปีศาจ ไม่ใช่มนุษย์ เป็นปีศาจดั้งเดิมพันธุ์แท้ อืม"
"แล้วเขาเข้าร่วมตี้ซวี่แล้วเหรอ?"
"เขาก็อยากนะ แต่ถูกจูซิงถูเจ้าตัวดีนั่นปฏิเสธไปต่างหาก"
อู๋หยวนซานยืดเส้นยืดสาย หยิบมันฝรั่งทอดกรอบออกมาเปิดถุง แล้วยัดเข้าปาก
"ฉันควรกลับได้แล้วเหมือนกัน นานทีเดียวที่ไม่ได้เจอเพื่อนร่วมงานมากมายขนาดนี้ในคราวเดียว สนุกดีนะ"
"เดินทางปลอดภัยนะ"
"ขอบคุณ"
เธอลุกขึ้นจากไป กล่าวทักทายกับทุกคนในห้องส่วนตัว แล้วเดินออกไปตรง ๆ
การจากไปของอู๋หยวนซานก็เป็นสัญญาณว่างานชุมนุมนี้ถึงเวลาปิดฉากเช่นกัน
ฝานฮั่ว ชายร่างใหญ่ กลับดื่มจนเมาไม่ได้สติ ถูกหลินโหยวจับจมูก แบกไปส่งที่ห้องพักในโรงแรม
คนอื่น ๆ ก็ทยอยแยกย้ายกันไป
บรรยากาศความครึกครื้นจางหายไป
เย่ชีเหยียนรู้ตัวว่าถึงเวลาที่เขาต้องไปแล้วเช่นกัน
กล่าวคำอำลากับซาหย่าและคนอื่น ๆ เจ้าหลินที่เมาได้ที่ถูกเหมินหลัวจี๋น่าพาไปพักชั่วคราวที่ศาลพิพากษา รถไฟของเธอก็จอดอยู่ที่แห่งนั้นเช่นกัน
"เย่ชีเหยียน"
ซาหย่าเรียกชื่อของเขา
"เดินทางปลอดภัยนะ"
เธออวยพรให้เช่นกัน
"ขอบคุณ"
ใต้คืนเดือนเด่น
เย่ชีเหยียนกลับมาถึงยอดตึกสูงที่ยังคงปิดตายอยู่หลังนั้น
ลีเซ็ตและน้ำตาแดงยืนอยู่หน้าประตูรถไฟ รอคอยการกลับมาของเขา
เมื่อก้าวเข้าไปในรถไฟ รอยยิ้มน้อย ๆ ก็ปรากฏบนใบหน้าของชายหนุ่ม
"เตรียมพร้อมแล้ว ออกเดินทางกัน"